ਅਨ੍ਧਕਾਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੂਟਯੁਦ੍ਧਪਰਾਯਣਾਃ
ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਛਲ-ਕਪਟ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਪਰ੍ਵਾਵਰੋਹਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਖਲਦ੍ਗਤਿਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਪਦੀ ਹੋਈ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਾਃ ਕृਤ ਪਰ੍ਵਾਵਰੋਹਣਾਃ
ਹੋਰ ਨਿਤਿਆਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕਰਤਬ ਦਿਖਾਈ।
ਸਜ੍ਜੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਤੇਜੋਭਿਃ ਸਮਦੀਪਯਤਾਂ ਰਣੇ
ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਵਪੁषਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਰਾਨ੍ਤਂ ਕ੍ਰੋਧਮਾਯਯੁਃ
ਉਥੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸਿਂਹਨਾਦਾਸ੍ਤਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨਮृਦ੍ਨਨ੍ਨੇਵ ਹੇਲਯਾ
ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਦਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਂਭੋਦਿਵੇਲ੍ਲਤ੍ਕਲ੍ਲੋਲਮਣ੍ਡਲਃ
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਹਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਗੋਲ-ਗੋਲ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਆਕृष੍ਯ ਪ੍ਰਾਮਕੋਦਣ੍ਡਾਸ੍ਤੇਨਿਰੇ ਯੁਦ੍ਧਮੁਦ੍ਧਤਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਹृਤਾਃ
ਸਦੀਵੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦੀਰ੍ਘਜਿਹ੍ਵਂ ਚਮੂਨਾਥਂ ਭਗਮਾਲਾ ਵ੍ਯਦਾਰਤ੍
ਭਗਮਾਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਕ੍ਲਸਂ ਵਹ੍ਨਿਵਾਸਾ ਚ ਨਿਜਘਾਨ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਵਹਿਨਿਵਾਸਾ ਨੇ ਕਕਲਸਾ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁਕ੍ਲਸਂ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਚ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਪੁਕਲਸਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਕੁਲਸੁਨ੍ਦਰਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਚਣ੍ਡਬਾਹੁਂ ਚ ਕੁਕ੍ਕੁਰਮ੍
ਕੁਲਸੁੰਦਰੀ ਅਤੇ ਨਿਤਿਆ ਨੇ ਚੰਡਬਾਹੁ ਅਤੇ ਕੁੱਕੁਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਿਨਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਜਘਾਨੋਗ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਕਰ੍ਣਕਮ੍
ਜਵਾਲਾਮਾਲਿਨੀ ਨਿਤਿਆ ਨੇ ਉਗ੍ਰ ਤ੍ਰਿਕਰਨਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੇਨਾਨਾਥੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਿਹਤੇषੁ ਦੁਰਾਤ੍ਮਸੁ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਫੌਜਪਤੀਆਂ ਮਾਰੇ ਗਏ,
ਅਥ ਯਾਮਾਵਸ਼ੇषਾਯਾਂ ਯਾਮਿਨ੍ਯਾਂ ਘਟਿਕਾਦ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਤ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ,
ਅਸ਼ਕ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚਕ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਪਲਾਯਿਤੁਮ੍
ਆਪਣੀ ਅਸਮਰਥਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ।
ਹਤਾਵਸ਼ਿष੍ਟੈਰ੍ਯੋਧੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਪਲਾਯਿਤਃ
ਬਚੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਦਣ੍ਡਨਾਥਾਸ਼ਰੇਣੈਵ ਕਾਲਦਣ੍ਡਸਮਤ੍ਵਿषਾ
ਦੰਡਨਾਥ ਦੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ,
ਸਾ ਵਿਭਾਤਾ ਚ ਰਜਨੀ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਇਤਿ ਤਾਃ ਸਮਰਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਵ੍ਯਰਂਸਿषੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਦੀਵੀ ਨੇ ਜੰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਤ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਲਲਿਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਣਿਪੇਤੁਰ੍ਜਯੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਦੀਵੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਰੂਪਜਾਲਂ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤਮਲੋਕਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਦਾਲੋਕਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਰਣੋ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣਤਾਮਗਾਤ੍
ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਜਖਮ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲਲਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਸਦਤ੍
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਯਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਸ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀ ਦਣ੍ਡਨਾਥਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਪਤੁਃ
ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨ ਮਾਰੀ ਹੋ ਗਏ।
ਉਤ੍ਤਾਨਬੁਦ੍ਧਿਭਿਰ੍ਦੂਰਮਸ੍ਮਾਭਿਸ਼੍ਚਲਿਤਂ ਪੁਰਃ
ਸਧਾਰਨ ਸੋਚ ਵਾਲਿਆਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਂ ਤ੍ਵਵਸਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦੁष੍ਟੈਃ ਪਰਾਕृਤਮ੍
ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯਾ ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਸੁਰੈਃ
ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।