ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਭृਸ਼ੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਦਧੁਰਤਿਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਨਿਤਿਆਵਾਂ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਈਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਈਆਂ।
ਕ੍ਰੋਧਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਮ੍ਨਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦਧੁਰੁਦ੍ਯਮਮ੍
ਗੁੱਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੁਕਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਊਚੁਰ੍ਵਾਚਮਕਾਣ੍ਡੋਤ੍ਥਾਂ ਯੁਦ੍ਧਕੌਤੁਕਗਦ੍ਗਦਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ, ਜੋ ਹਲਚਲ ਵਿਚੋਂ ਉਠੇ ਸਨ।
ਦਣ੍ਡਿਨੀਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਥਾਦਿਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਭਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਦੰਡਿਨੀ, ਮੰਤ੍ਰਿਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਨ।
ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹੇਣ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਰਥਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਮਯਾਮੋ ਵਯਂ ਦਰ੍ਪਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਂ ਵਿਲੋਕਯ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਅਹੰਕਾਰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ—ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੇਖ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦੀਪਿਤੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਭੜਕਣ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ।
ਆਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਿ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞਿ ਮਰ੍ਦਨਾਰ੍ਥਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਤਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਤਾਭਿਃ ਕੁਣ੍ਡਲੀਕृਤ ਕਾਰ੍ਮੁਕਾ
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲ ਕਰ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਬਾਲਾਰੁਣਮਿਵ ਕ੍ਰੋਧਾਰੁਣਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਤਨ੍ਵਤੀ
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਕੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਧਕਾਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੂਟਯੁਦ੍ਧਪਰਾਯਣਾਃ
ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਛਲ-ਕਪਟ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਪਰ੍ਵਾਵਰੋਹਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਖਲਦ੍ਗਤਿਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਪਦੀ ਹੋਈ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਾਃ ਕृਤ ਪਰ੍ਵਾਵਰੋਹਣਾਃ
ਹੋਰ ਨਿਤਿਆਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕਰਤਬ ਦਿਖਾਈ।
ਸਜ੍ਜੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਤੇਜੋਭਿਃ ਸਮਦੀਪਯਤਾਂ ਰਣੇ
ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਵਪੁषਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਰਾਨ੍ਤਂ ਕ੍ਰੋਧਮਾਯਯੁਃ
ਉਥੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਸਿਂਹਨਾਦਾਸ੍ਤਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨਮृਦ੍ਨਨ੍ਨੇਵ ਹੇਲਯਾ
ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਦਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਂਭੋਦਿਵੇਲ੍ਲਤ੍ਕਲ੍ਲੋਲਮਣ੍ਡਲਃ
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਹਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਗੋਲ-ਗੋਲ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਆਕृष੍ਯ ਪ੍ਰਾਮਕੋਦਣ੍ਡਾਸ੍ਤੇਨਿਰੇ ਯੁਦ੍ਧਮੁਦ੍ਧਤਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਹृਤਾਃ
ਸਦੀਵੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦੀਰ੍ਘਜਿਹ੍ਵਂ ਚਮੂਨਾਥਂ ਭਗਮਾਲਾ ਵ੍ਯਦਾਰਤ੍
ਭਗਮਾਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਕ੍ਲਸਂ ਵਹ੍ਨਿਵਾਸਾ ਚ ਨਿਜਘਾਨ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਵਹਿਨਿਵਾਸਾ ਨੇ ਕਕਲਸਾ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁਕ੍ਲਸਂ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਚ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਪੁਕਲਸਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਕੁਲਸੁਨ੍ਦਰਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਚਣ੍ਡਬਾਹੁਂ ਚ ਕੁਕ੍ਕੁਰਮ੍
ਕੁਲਸੁੰਦਰੀ ਅਤੇ ਨਿਤਿਆ ਨੇ ਚੰਡਬਾਹੁ ਅਤੇ ਕੁੱਕੁਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਿਨਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਜਘਾਨੋਗ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਕਰ੍ਣਕਮ੍
ਜਵਾਲਾਮਾਲਿਨੀ ਨਿਤਿਆ ਨੇ ਉਗ੍ਰ ਤ੍ਰਿਕਰਨਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੇਨਾਨਾਥੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਿਹਤੇषੁ ਦੁਰਾਤ੍ਮਸੁ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਫੌਜਪਤੀਆਂ ਮਾਰੇ ਗਏ,
ਅਥ ਯਾਮਾਵਸ਼ੇषਾਯਾਂ ਯਾਮਿਨ੍ਯਾਂ ਘਟਿਕਾਦ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਤ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ,
ਅਸ਼ਕ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚਕ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਪਲਾਯਿਤੁਮ੍
ਆਪਣੀ ਅਸਮਰਥਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ।
ਹਤਾਵਸ਼ਿष੍ਟੈਰ੍ਯੋਧੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ਪਲਾਯਿਤਃ
ਬਚੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਦਣ੍ਡਨਾਥਾਸ਼ਰੇਣੈਵ ਕਾਲਦਣ੍ਡਸਮਤ੍ਵਿषਾ
ਦੰਡਨਾਥ ਦੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ,
ਸਾ ਵਿਭਾਤਾ ਚ ਰਜਨੀ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ।