ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਸੇਨਾਨ੍ਯਃ ਸਹ ਯਾਨ੍ਤੁ ਯੁਯੁਤ੍ਸਯਾ
ਦਸ ਜਾਂ ਪੰਜ ਫੌਜ ਮੁਖੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵਣ।
ਅਲ੍ਪੈਸ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵੈ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵਾਸੌ ਸੁਨਿਗ੍ਰਹਾ
ਥੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
ਵਿषਙ੍ਗ ਗੁਪ੍ਤਰੂਪੇਣ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹਂ ਸਮਾਚਰ
ਤੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰ।
ਸਜ੍ਜਾਸ਼੍ਚ ਲਨ੍ਤੁ ਸੇਨਾਨ੍ਯੋ ਦਿਕ੍ਪਾਲਵਿਜਯੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਗੁਪ੍ਤਵੇषਸ੍ਤਾਂ ਦੁष੍ਟਾਂ ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਯ ਦृਢਂ ਜਹਿ
ਤੂੰ ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੰਦ ਬੰਦੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਮੂਲਨਾਸ਼ੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਵृਨ੍ਦਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯੋ ਰਥਸ਼੍ਚਲਤਿ ਭਾਸੁਰਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਉਸ ਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਮੁਕ੍ਤਾਤਪਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵੋਦ੍ਧ੍ਵ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਮੋਤੀ ਵਾਲਾ ਛਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਙ੍ਗਕੇਤੁਸਂਘਾਤਲਿਖਿਤਾਂਬੁਦਮਣ੍ਡਲਃ
ਉਸ ਦੀ ਛਤਰੀ ਉੱਤੇ ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦਾ ਗੁੱਝਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਬृਤਂ ਸਂਨਿਪਤ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਚਿਹ੍ਨੇਨਾਨੇਨ ਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ।
ਪੁਰਤਸ਼੍ਚਲਿਤੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ਾਲਿਨਿ ਸਾ ਵਧੂਃ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗੀ, ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੀ ਵਧੂ ਉਥੇ ਹੋਵੇਗੀ।
ਭਵਤ੍ਸਹਾਯਭੂਤਾਯਾਂ ਸੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮਿਹਾਭਿਧਾ
ਇੱਥੇ ਉਹ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ।
ਆਦ੍ਯੋ ਮਦਨਕੋ ਨਾਮ ਦੀਰ੍ਘਜਿਹ੍ਵੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਃ
ਪਹਿਲਾ ਮਦਨਕਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਦੀਰਘਜਿਹਵਾ।
ਥੁਕ੍ਲਸਃ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਚਣ੍ਡਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਕੁਕ੍ਕੁਰਃ
ਥੁਕਲਸਾ, ਪੁੰਡਰਕੇਤੁ, ਚੰਡਬਾਹੁ ਅਤੇ ਕੁੱਕੁਰਾ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਦਸ਼ ਚੋਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਮੂਵਰਾਃ
ਚੰਦਰਗੁਪਤ ਪੰਜਵਾਂ ਹੈ; ਇਹ ਪੰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਜ ਮਿਲ ਕੇ ਦਸ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹਨ।
ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੇਨਾਨ੍ਯੋ ਦਮਨਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦਮਨ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਆਉਣਗੇ।
ਤਥਾ ਗੁਪ੍ਤਸਮਾਚਾਰਃ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹਂ ਸਮਾਚਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੁਕ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰ।
ਨਿषਙ੍ਗ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਭਸੇ ਜਯਸਿਦ੍ਧਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਲੁਕਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜਿੱਤ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਵਿषਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਪਾਲਕੈਃ
ਵਿਸ਼ੰਗਾ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਫਾਜਤ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਯੁਵਰਾਜਾਨੁਜੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਗਿਰਿਮਾਯਯੌ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬਿਆ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਦੈਤ, ਆ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਧਕਾਰਃ ਸਮਭਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਬਾਹਰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹਨੇਰਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਨੀਲਕਣ੍ਠਨਿਭਚ੍ਛਾਯਂ ਨਿਬਿਡਂ ਪਪ੍ਰਥੇ ਤਮਃ
ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਨੀਲਕੰਠ ਦੇ ਗਲੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ ਗਾੜ੍ਹਾ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਉਜ੍ਜਿਹਾਨਮਿਵ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਵਿਵਰੇਭ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੀਰੇ ਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਉਭਰਦਾ ਜਾਪਿਆ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦੀਪਪ੍ਰਭਾਜਾਲੇ ਕृਤਕਾਤਰਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਜਾਲ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਹਿਲਦਾ ਜਾਪਿਆ।
ਆਬਦ੍ਧਮੈਤ੍ਰਕਮਿਵ ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਛਾਦ੍ਵਲਮਣ੍ਡਲੇ
ਕੰਪਦੇ ਕਾਈ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਮਿਤਰਤਾ ਵਾਲੀ ਗੰਢ ਬਣਦੀ ਜਾਪੀ।
ਗੁਪ੍ਤਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਿਵ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾਸੁ ਵਨਪਙ੍ਕ੍ਤਿषੁ
ਤੇ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਿਚ ਚੁਪ ਚਾਪ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਜਾਪਿਆ।
ਤ੍ਰਿਯਾਮਾਵਾਮਨਯਨਾ ਨੀਲਕਞ੍ਚੁਕਰੋਚਿषਾ
ਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਤੇ ਨੀਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਚੋਲਾ ਪਾ ਕੇ ਨਜ਼ਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਈ।
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਰੇਵ ਬਲਾਵਹਾ
ਮੰਦ-ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਰਾਤ ਹੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ।
ਅਥ ਪ੍ਰਚਲਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿषਙ੍ਗੇਣ ਮਹੌਜਸਾ
ਫਿਰ ਫੌਜ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਰ ਅਣਸੁਣਦੇ ਹੋ ਕੇ, ਚਲ ਪਈ।
ਦਮਨਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਮਾਮਕਙ੍ਕਟਧਾਰਿਣਃ
ਦਮਨ ਆਦਿ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ, ਸੁੱਕੇ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ।