ਮੋਹਨਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿष੍ਠ੍ਯੂਤਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਨ ਸੇਹਿਰੇ
ਦੈਤ ਮੋਹਨ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਪ੍ਰਕੋਪਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਲਾਹਕਮੁਖਾਃ ਖਲਾਃ
ਉਹ ਮੰਦ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਅਨ੍ਧਾਭਿਧਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਾ ਮੁਮੋਚ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਗਣੇ
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਅੰਧਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਅਨ੍ਧਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਜਂ ਨੇਤ੍ਰਂ ਦਧਿਰੇ ਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਯਥਾ
ਅੰਧਾ ਅਸਤਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਜਾਪਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਉਦ੍ਗਤੇਨਾਨ੍ਧਬਾਣੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯਧੀਯਤ
ਉੱਠਦੇ ਅੰਧਾ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮਿਟ ਗਈ।
ਤਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯ ਵਿਰਹਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ਭਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਃ
ਉਹਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਰੁਕावट ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਮਰਸਨ੍ਨਾਹਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਸਦੁਪਾਯਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਤੁष੍ਟਾ ਰਣਂ ਵ੍ਯਧੁਃ
ਸਹੀ ਢੰਗ ਵਰਤ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਏ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤਤਿਰਸ੍ਕਾਰਾ ਦ੍ਵਿਪਾਮੇषਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇਹ ਮੰਦ ਬਚਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਿਆ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਹੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਬਦ੍ਧਦृਸ਼ਾਨੇਨ ਦੈਤ੍ਯਚਕ੍ਰੇਣ ਭੂਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਅਡੋਲ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਬਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਦृਸ਼ਾਮਜਯ੍ਯੇषੁ ਯਦੇषੁ ਵ੍ਯਸਨਂ ਕृਤਮ੍
ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਅਜੈਯੋ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਿਹਤਾਂਲ੍ਲਲਿਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤੋषਂ ਪਰਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣ੍ਯਪਿ ਮਹਾਭਾਗਾਯਾਸ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਪਰਾਂ ਮੁਦਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਏषਾਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤੁ ਨਿਖਿਲਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ ਉਦਾਯੁਧਾਃ
ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਓ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰੀਏ।
ਤਮੋਲਿਪ੍ਤੇਨ ਯਾਨੇਨ ਬਲਾਹਕਬਲਂ ਯਯੌ
ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਰਥ 'ਚ, ਉਹ ਬਲਾਹਕ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰਂ ਵਰਂ ਸਸ੍ਮਰੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦਾ ਵਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤਿਰਸ੍ਕृਤਂ ਤੁ ਨੇਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਤੇਜਸਾ
ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਕੇ, ਤਿਰਸਕਰਣੀ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਕृष੍ਯ ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਸਿਨਾ ਚਕਰ੍ਤਾਨ੍ਤਰ੍ਧਿਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਲੁਕਵੀਂ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੂਚੀਮੁਖਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖਂ ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਕਾ ਵ੍ਰਜਤ੍
ਤਿਰਸਕਰਣਿਕਾ ਹਥਿਆਰ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਚਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਕਰੋਚ੍ਛਨੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਪੰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਪਚਾਪ ਮੌਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਹਾਰਦਾਮ ਗਲੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਨਾਦਾਨ੍ਤਰ੍ਧਿਦੇਵਤਾ
ਗਲ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਲੁਕਵੀਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਗੂਜ ਪਾਈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰਕ੍ਤਸਲਿਲੈਰ੍ਬਹ੍ਵੀਃ ਪ੍ਰਾਵਾਹਯਨ੍ਨਦੀਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਬਲਾਹਕਾਦਿਸੇਨਾਨ੍ਯਾਂ ਦृष੍ਟਿਰੋਧਨਵੈਭਵਾਤ੍
ਬਲਾਹਕ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਨੈਤਰਾਂ ਦੀ ਰੋਕ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ।
ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰਤ੍ਯਾਰ੍ਤ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੂਨਯਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ।
ਪ੍ਰਸਾਦਮਪਰਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਆਦਾਯਪਿਪ੍ਰਿਯੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅੱਖ, ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ, ਲੈ ਲਈ।
ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਕਾਂ ਦੇਵੀਮਸ਼੍ਲਾਘਨ੍ਤ ਪਦੇਪਦੇ
ਉਹ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਨ੍ਯਸ਼੍ਵਸਤ੍ਕृष੍ਣਸਰ੍ਪੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵ ਭਣ੍ਡੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਭੰਡਾ ਕਾਲੇ ਸੱਪ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ ਆਹ ਭਰਦਾ।
ਭਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਸ਼ੈਣ੍ਡੀਰ੍ਯਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਰਣੇ ਜਯਮ੍
ਭੰਡਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੀਖਾ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਭੰਡਾਸੁਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਲਲਿਤਾਵਿਜਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਕਾਰ ਕ੍ਵਥਿਤਾਸ਼੍ਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਉਬਲਣ ਕਰਕੇ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਰਿਹਾ।