ਵਿष੍ਟਂਭਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਨੋਦ੍ਯਮੋ ऽਭਵਤ੍
ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀਆਂ।
ਅਭਿਭੂਤਾਃ ਸਨਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਜੋषਮਾਸਤ
ਤਾਕਤਾਂ ਹਾਰ ਗਈਆਂ, ਹੰਝੀਆਂ ਭਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਹਿ ਗਈਆਂ।
ਵ੍ਯਮਰ੍ਦਯਞ੍ਛਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਮਿਦੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਦੈਤ, ਆਪਣੇ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਜ੍ਰਕਙ੍ਕਟਭੋਦਿਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗੱਡੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਹਿਲੇ ਨਹੀਂ।
ਸੁਪਲ੍ਲਵਾ ਰਣੇ ਰੇਜੁਃ ਕਙ੍ਕੋਲਲਤਿਕਾ ਇਵ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਾਂਕੋਲਾ ਦੀ ਹਰੀ ਲਤਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੈਃ ਸ੍ਤਂਭਿਤਨਿਜਾਯੁਧਾਃ
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੁਕ ਜਾਣ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਕਾ ਦੇਵੀ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਫਿਰ ਤਿਰਸਕਰਣਿਕਾ ਦੇਵੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਠੀ।
ਮਹਾਮਾਯਾ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਮਭਯਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼੍ਯਾਮਚ੍ਛਾਯੇ ਤਮੋਲਿਪ੍ਤੇ ਸ਼੍ਯਾਮਯੁਕ੍ਤਤੁਰਙ੍ਗਮੇ
ਉਹ ਕਾਲੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ।
ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਵਿਨਦ੍ਯੇषੂਨਵਰ੍षਤ੍ਸਰ੍ਪਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍
ਉਹ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ, ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਵਰਸਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੋਹਨਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿष੍ਠ੍ਯੂਤਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਨ ਸੇਹਿਰੇ
ਦੈਤ ਮੋਹਨ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਪ੍ਰਕੋਪਂ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਲਾਹਕਮੁਖਾਃ ਖਲਾਃ
ਉਹ ਮੰਦ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਅਨ੍ਧਾਭਿਧਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਾ ਮੁਮੋਚ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਗਣੇ
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਅੰਧਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਅਨ੍ਧਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਜਂ ਨੇਤ੍ਰਂ ਦਧਿਰੇ ਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਯਥਾ
ਅੰਧਾ ਅਸਤਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਜਾਪਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਉਦ੍ਗਤੇਨਾਨ੍ਧਬਾਣੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯਧੀਯਤ
ਉੱਠਦੇ ਅੰਧਾ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮਿਟ ਗਈ।
ਤਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯ ਵਿਰਹਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ਭਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਃ
ਉਹਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਰੁਕावट ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਮਰਸਨ੍ਨਾਹਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਸਦੁਪਾਯਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਤੁष੍ਟਾ ਰਣਂ ਵ੍ਯਧੁਃ
ਸਹੀ ਢੰਗ ਵਰਤ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਏ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤਤਿਰਸ੍ਕਾਰਾ ਦ੍ਵਿਪਾਮੇषਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇਹ ਮੰਦ ਬਚਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਿਆ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਹੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਬਦ੍ਧਦृਸ਼ਾਨੇਨ ਦੈਤ੍ਯਚਕ੍ਰੇਣ ਭੂਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਅਡੋਲ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਬਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਦृਸ਼ਾਮਜਯ੍ਯੇषੁ ਯਦੇषੁ ਵ੍ਯਸਨਂ ਕृਤਮ੍
ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਅਜੈਯੋ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਿਹਤਾਂਲ੍ਲਲਿਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤੋषਂ ਪਰਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣ੍ਯਪਿ ਮਹਾਭਾਗਾਯਾਸ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਪਰਾਂ ਮੁਦਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਏषਾਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤੁ ਨਿਖਿਲਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ ਉਦਾਯੁਧਾਃ
ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਓ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰੀਏ।
ਤਮੋਲਿਪ੍ਤੇਨ ਯਾਨੇਨ ਬਲਾਹਕਬਲਂ ਯਯੌ
ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਰਥ 'ਚ, ਉਹ ਬਲਾਹਕ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰਂ ਵਰਂ ਸਸ੍ਮਰੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦਾ ਵਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤਿਰਸ੍ਕृਤਂ ਤੁ ਨੇਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਤੇਜਸਾ
ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਕੇ, ਤਿਰਸਕਰਣੀ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਕृष੍ਯ ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਸਿਨਾ ਚਕਰ੍ਤਾਨ੍ਤਰ੍ਧਿਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਲੁਕਵੀਂ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੂਚੀਮੁਖਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖਂ ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਕਾ ਵ੍ਰਜਤ੍
ਤਿਰਸਕਰਣਿਕਾ ਹਥਿਆਰ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਚਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਕਰੋਚ੍ਛਨੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਪੰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਪਚਾਪ ਮੌਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।