ਕਙ੍ਕਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸਮਰੇ ਚਕਾਸ਼ੇ ਗਿਰਿਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਿੱਧ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਭੇਰੁਣ੍ਡਪਤਨਾਰੂਢਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਯੁਦ੍ਧਮਾਤਨੋਤ੍
ਭੇਰੁੰਡ ਪੰਛੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਬਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਛੇੜ ਦਿੱਤੀ।
ਉਵਾਹ ਸਮਰੇ ਚਣ੍ਡਃ ਕੁਕ੍ਕੁਟੋ ऽਤਿਭਯਙ੍ਕਰਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਕੁੱਕੜ ਚੰਡ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪੁਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਚਚਾਲ ਚਰਣਾਯੁਧਃ
ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਨਿष੍ਠੁਰਘੋषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਚਲਤ੍ਪ੍ਰੇਤਵਾਹਨਃ
ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹਿਲਦਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇਤੋ ਭੂਤਸਮਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤਮੁਵਾਹ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਲਾਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਤੋ ਵਾਹਨਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃਕਰਾਲਾਕ੍ਸ਼ਮਥਾਵਹਤ੍
ਲਾਸ਼ ਵਾਹਨ ਬਣ ਕੇ, ਕਰਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵੇਤਾਲਵਾਹਨਃ
ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਤਾਲ ਵਾਹਨ ਨੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਭੂਮੌ ਵੇਤਾਲੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਾਧਿਤਃ
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਵੇਤਾਲ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਬਹੁਧਾਯੁਧ੍ਯਤ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸਹ ਦਾਨਵਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸੈਨਿਕਂ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਚਕ੍ਰੁਰੁਦ੍ਧਤਾਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਤੇਨ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਪਸ੍ਤੁष੍ਟੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਉਜਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵृਣਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸੁਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੁਰ੍ਦਾਨ੍ਤਂ ਵਰਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੜੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਭਿਆਨਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਭਵਤਾ ਘੋਰਤੇਜੋਭਿਰ੍ਦਹਤਾ ਪ੍ਰਤਿਰੋਧਿਨਃ
ਤੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਤਦਾਕ੍ਸ਼ਿਵਿषਯਃ ਸਰ੍ਵੋ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟੋ ਭਵਤਾਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਹਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕੋਈ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਤਬ੍ਧਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਰੋਧਕਸੈਨਿਕਾਃ
ਜੋ ਸੈਨਿਕ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਮ ਹੋ ਜਾਣ।
ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਾ ਰਿਪਵੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸੁਕਰਤ੍ਵਤਃ
ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾ ਸਕਣ।
ਵਰਦਾਨੇਨ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚੇਰੁਰ੍ਮਧੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਵਰਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਧੂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਯੋਧੇ ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜੇ।
ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੌਘਾ ਵਿਫਲੋਤ੍ਸਾ ਹਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਸਰਹੀਣ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿष੍ਟਂਭਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਨੋਦ੍ਯਮੋ ऽਭਵਤ੍
ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀਆਂ।
ਅਭਿਭੂਤਾਃ ਸਨਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਜੋषਮਾਸਤ
ਤਾਕਤਾਂ ਹਾਰ ਗਈਆਂ, ਹੰਝੀਆਂ ਭਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਹਿ ਗਈਆਂ।
ਵ੍ਯਮਰ੍ਦਯਞ੍ਛਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਮਿਦੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਦੈਤ, ਆਪਣੇ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਜ੍ਰਕਙ੍ਕਟਭੋਦਿਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗੱਡੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਹਿਲੇ ਨਹੀਂ।
ਸੁਪਲ੍ਲਵਾ ਰਣੇ ਰੇਜੁਃ ਕਙ੍ਕੋਲਲਤਿਕਾ ਇਵ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਾਂਕੋਲਾ ਦੀ ਹਰੀ ਲਤਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੈਃ ਸ੍ਤਂਭਿਤਨਿਜਾਯੁਧਾਃ
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੁਕ ਜਾਣ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਿਰਸ੍ਕਰਣਿਕਾ ਦੇਵੀ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਫਿਰ ਤਿਰਸਕਰਣਿਕਾ ਦੇਵੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਠੀ।
ਮਹਾਮਾਯਾ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਮਭਯਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼੍ਯਾਮਚ੍ਛਾਯੇ ਤਮੋਲਿਪ੍ਤੇ ਸ਼੍ਯਾਮਯੁਕ੍ਤਤੁਰਙ੍ਗਮੇ
ਉਹ ਕਾਲੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ।
ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਵਿਨਦ੍ਯੇषੂਨਵਰ੍षਤ੍ਸਰ੍ਪਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍
ਉਹ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ, ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਵਰਸਾ ਰਹੀ ਸੀ।