ਭੀषਣਾਨਾਂ ਭੀषਣੇ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵ੍ਯਾਪਾਰਦੁਰ੍ਗਮੇ
ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਕਾਰਨ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ,
ਕਾਲਦਣ੍ਡੋਪਮਂ ਜਙ੍ਘਾਕਾਣ੍ਡੇ ਚਣ੍ਡਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਜੰਘਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਧੂਮਵਦ੍ਧੂਸਰਾਕਾਰਂ ਪਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਪਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਸੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕੁਣ੍ਡਵਚ੍ਚਞ੍ਚੁਂ ਵਿਦਾਰ੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼ਯਚ੍ਚਮੂਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਢ ਅੰਗਾਰਾਂ ਦੇ ਕੂਏ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਖਾ ਗਿਆ।
ਬਲਾਹਕਮੁਵਾਹੋਚ੍ਚੈਰਾਕृष੍ਟਧਨੁषਂ ਰਣੇ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੂਸ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਪਕ੍ਸ਼ਕੂਟਸ਼ੈਲਸ੍ਥੋ ਬਲਾਹਕ ਇਵਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਕਵਾਹਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕਠਿਨਂ ਸਮਰਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਠਿਨ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਕਾਲਦਣ੍ਡਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਜਙ੍ਘਾਕਾਣ੍ਡੇਨ ਭੀषਣਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸਨ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਯਤੌ ਪਕ੍ਸ਼ਾਵੁਭਾਵਪਿ ਸਮੁਦ੍ਵਹਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਪੰਖ, ਹਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਲੰਬਾ, ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਰ੍ਦਯਞ੍ਚਞ੍ਚੁਘਾਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੰਢ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਕਙ੍ਕਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸਮਰੇ ਚਕਾਸ਼ੇ ਗਿਰਿਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਿੱਧ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਭੇਰੁਣ੍ਡਪਤਨਾਰੂਢਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਯੁਦ੍ਧਮਾਤਨੋਤ੍
ਭੇਰੁੰਡ ਪੰਛੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਬਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਛੇੜ ਦਿੱਤੀ।
ਉਵਾਹ ਸਮਰੇ ਚਣ੍ਡਃ ਕੁਕ੍ਕੁਟੋ ऽਤਿਭਯਙ੍ਕਰਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਕੁੱਕੜ ਚੰਡ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪੁਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਚਚਾਲ ਚਰਣਾਯੁਧਃ
ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਨਿष੍ਠੁਰਘੋषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਚਲਤ੍ਪ੍ਰੇਤਵਾਹਨਃ
ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹਿਲਦਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇਤੋ ਭੂਤਸਮਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤਮੁਵਾਹ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਲਾਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਤੋ ਵਾਹਨਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃਕਰਾਲਾਕ੍ਸ਼ਮਥਾਵਹਤ੍
ਲਾਸ਼ ਵਾਹਨ ਬਣ ਕੇ, ਕਰਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵੇਤਾਲਵਾਹਨਃ
ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਤਾਲ ਵਾਹਨ ਨੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਭੂਮੌ ਵੇਤਾਲੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਾਧਿਤਃ
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਵੇਤਾਲ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਬਹੁਧਾਯੁਧ੍ਯਤ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸਹ ਦਾਨਵਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸੈਨਿਕਂ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਚਕ੍ਰੁਰੁਦ੍ਧਤਾਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਤੇਨ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਪਸ੍ਤੁष੍ਟੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਉਜਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵृਣਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸੁਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੁਰ੍ਦਾਨ੍ਤਂ ਵਰਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੜੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਭਿਆਨਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਭਵਤਾ ਘੋਰਤੇਜੋਭਿਰ੍ਦਹਤਾ ਪ੍ਰਤਿਰੋਧਿਨਃ
ਤੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਤਦਾਕ੍ਸ਼ਿਵਿषਯਃ ਸਰ੍ਵੋ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟੋ ਭਵਤਾਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਹਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕੋਈ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਤਬ੍ਧਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਰੋਧਕਸੈਨਿਕਾਃ
ਜੋ ਸੈਨਿਕ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਮ ਹੋ ਜਾਣ।
ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਾ ਰਿਪਵੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸੁਕਰਤ੍ਵਤਃ
ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾ ਸਕਣ।
ਵਰਦਾਨੇਨ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚੇਰੁਰ੍ਮਧੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਵਰਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਧੂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਯੋਧੇ ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜੇ।
ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੌਘਾ ਵਿਫਲੋਤ੍ਸਾ ਹਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਸਰਹੀਣ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।