ਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਲਲਿਤਾਸੈਨ੍ਯਂ ਜੇਤੁਕਾਮੇਨ ਦੁਰ੍ਧਿਯਾ
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਗਏ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਾਮਭਿਮੁਖਂ ਸਕ੍ਰੋਧਮਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸੈਨਿਕਂ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਜਗਮੁਰੁਦ੍ਧਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਭ੍ਯਮਿਤ੍ਰੀਣਮਭਵਦ੍ਬਦ੍ਧਭ੍ਰੁਕੁਟਿਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੰਨੇ ਭ੍ਰੂ ਸਨ।
ਮੁਦ੍ਗਰਿਣ੍ਯਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਿਨ੍ਯਃ ਕੋਦਣ੍ਡਿਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਬੀਰ ਲੰਬੇ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯ ਇਵ ਦੈਤ੍ਯਾਬ੍ਧਿਂ ਸਾਨ੍ਨਿਪੇਤੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੀ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮਾਯਾਪਰਿਗ੍ਰਹੈਰ੍ਦੂਰਂ ਮੋਹਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਜਡਾਸ਼ਯਾਨ੍
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੇ।
ਇਤਿ ਸ਼ਕ੍ਤੀਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਤੋ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਾਹਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦੇ ਹੋਏ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਗਲੋਦ੍ਗਲਿਤੋ ਰਕ੍ਤਪੂਰ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮੁਖੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਥੋਂ ਲਾਲ ਰਕਤ ਦਾ ਵਹੇਰਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਉਗਲਿਆ।
ਤੈਰੇਵ ਪ੍ਰੇਤਨਾਥਸ੍ਯ ਚ੍ਛਤ੍ਰਚ੍ਛਵਿਰੁਦਞ੍ਚਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕਾਰਨ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਛਤਰੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਗਈ।
ਲੂਨਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨੈਕੇਨ ਬਾਣੇਨ ਵ੍ਯਲੁਨੀਤ ਚ
ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਬਾਣ ਨਾਲ, ਛਤਰੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਉਰਃਸ੍ਥਲੇ ਸ੍ਵਕਰਿਣਾ ਵਪ੍ਰਾਘਾਤਮਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਖਡ੍ਗੇਨ ਸਹਸਾ ਹਤ੍ਵਾ ਗਜਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਰਿਯਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਨੁਰ੍ਦਣ੍ਡਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਭ੍ਰੁਵੋਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤਨੇਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੂਸ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭੰਨਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਈ।
ਕृਪਾਣਪਦ੍ਮਾ ਰੋਮਾਲ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕੀਯਾਯਾਂ ਮੁਦਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ-ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਰਥ੍ਯਕ੍ਰਨਿਤਂਬਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਤੇਨਾਤਨੋਨ੍ਮੁਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੰਗੀ ਜੜਾਉ ਦੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਝੰਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਖਡ੍ਗੇਨ ਛਿਨ੍ਦਤੀ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮੁਵ੍ਯਾਸ੍ਤਤਾਨ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸੇਨਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬਲਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ।
ਸਂਕੁਲਾਕਾਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯੁਦ੍ਧਕਾਲੇ ऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਈ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਰਿਣੋ ਮਤ੍ਤਾ ਮਹਾਕ੍ਰੋਡਾ ਇਵਾਭਵਨ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸੂਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ।
ਭੀषਣਾਨਾਂ ਭੀषਣੇ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵ੍ਯਾਪਾਰਦੁਰ੍ਗਮੇ
ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਕਾਰਨ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ,
ਕਾਲਦਣ੍ਡੋਪਮਂ ਜਙ੍ਘਾਕਾਣ੍ਡੇ ਚਣ੍ਡਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਜੰਘਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਧੂਮਵਦ੍ਧੂਸਰਾਕਾਰਂ ਪਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਪਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਸੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕੁਣ੍ਡਵਚ੍ਚਞ੍ਚੁਂ ਵਿਦਾਰ੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼ਯਚ੍ਚਮੂਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਢ ਅੰਗਾਰਾਂ ਦੇ ਕੂਏ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਖਾ ਗਿਆ।
ਬਲਾਹਕਮੁਵਾਹੋਚ੍ਚੈਰਾਕृष੍ਟਧਨੁषਂ ਰਣੇ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੂਸ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਪਕ੍ਸ਼ਕੂਟਸ਼ੈਲਸ੍ਥੋ ਬਲਾਹਕ ਇਵਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਕਵਾਹਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕਠਿਨਂ ਸਮਰਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਠਿਨ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਕਾਲਦਣ੍ਡਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਜਙ੍ਘਾਕਾਣ੍ਡੇਨ ਭੀषਣਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸਨ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਯਤੌ ਪਕ੍ਸ਼ਾਵੁਭਾਵਪਿ ਸਮੁਦ੍ਵਹਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਪੰਖ, ਹਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਲੰਬਾ, ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਰ੍ਦਯਞ੍ਚਞ੍ਚੁਘਾਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੰਢ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।