ਬਲਾਹਕਮੁਖਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਸੇਨਾਨਾਥਾਨ੍ਮਦੋਤ੍ਕਟਾਨ੍
ਬਲਾਹਕਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸੱਤ ਮਸਤ ਸਪਹਸਾਲਾਰ,
ਅਨ੍ਯਃ ਫਾਲਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣੋ ਵਿਕਟਾਨਨਃ
ਫਾਲਮੁਖਾ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਕਟਾਨਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਕੌਤੂਹਲੋਲ੍ਵਣਾਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਭੰਡਾਸੁਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸੁਸਹਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਜਗਮੁਰ੍ਨਗਰਾਨ੍ਤਰਾਤ੍
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਏ।
ਉਲ੍ਲਿਖਨ੍ਤਿ ਕੇਤੁਜਾਲੈਰਂਬਰੇ ਘਨਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਖੰਚ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਧੂਲਿਕਾਜਾਲੈਰਸ਼ੇषਾਨਪਿ ਸਾਗਰਾਨ੍
ਉਹ ਧੂੜ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀ ਗਏ।
ਨਭੋਗੁਣਮਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਦਧਾਨਾਃ ਪਦੇਪਦੇ
ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁਣੀ ਹੋਈ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦੇ।
ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਮਿਵ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਕੈਕਸੇਯਾਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਕੈਕਸੇਯਾ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਉਦ੍ਦੀਪ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭਰਣਾਸ਼੍ਚੇਲੁਰ੍ਦ੍ਦੀਪ੍ਤੋਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਉੱਪਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰੇਣ ਮਹਤਾ ਜਗਦ੍ਵਿਜਯਕਾਰਿਣਾ
ਮਹਾਨ ਭੰਡਾਸੁਰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਲਲਿਤਾਸੈਨ੍ਯਂ ਜੇਤੁਕਾਮੇਨ ਦੁਰ੍ਧਿਯਾ
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਗਏ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਾਮਭਿਮੁਖਂ ਸਕ੍ਰੋਧਮਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸੈਨਿਕਂ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਜਗਮੁਰੁਦ੍ਧਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਭ੍ਯਮਿਤ੍ਰੀਣਮਭਵਦ੍ਬਦ੍ਧਭ੍ਰੁਕੁਟਿਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੰਨੇ ਭ੍ਰੂ ਸਨ।
ਮੁਦ੍ਗਰਿਣ੍ਯਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਿਨ੍ਯਃ ਕੋਦਣ੍ਡਿਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਬੀਰ ਲੰਬੇ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯ ਇਵ ਦੈਤ੍ਯਾਬ੍ਧਿਂ ਸਾਨ੍ਨਿਪੇਤੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੀ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮਾਯਾਪਰਿਗ੍ਰਹੈਰ੍ਦੂਰਂ ਮੋਹਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਜਡਾਸ਼ਯਾਨ੍
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੇ।
ਇਤਿ ਸ਼ਕ੍ਤੀਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਤੋ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਾਹਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦੇ ਹੋਏ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਗਲੋਦ੍ਗਲਿਤੋ ਰਕ੍ਤਪੂਰ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮੁਖੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਥੋਂ ਲਾਲ ਰਕਤ ਦਾ ਵਹੇਰਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਉਗਲਿਆ।
ਤੈਰੇਵ ਪ੍ਰੇਤਨਾਥਸ੍ਯ ਚ੍ਛਤ੍ਰਚ੍ਛਵਿਰੁਦਞ੍ਚਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕਾਰਨ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਛਤਰੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਗਈ।
ਲੂਨਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨੈਕੇਨ ਬਾਣੇਨ ਵ੍ਯਲੁਨੀਤ ਚ
ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਬਾਣ ਨਾਲ, ਛਤਰੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਉਰਃਸ੍ਥਲੇ ਸ੍ਵਕਰਿਣਾ ਵਪ੍ਰਾਘਾਤਮਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਖਡ੍ਗੇਨ ਸਹਸਾ ਹਤ੍ਵਾ ਗਜਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਰਿਯਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਨੁਰ੍ਦਣ੍ਡਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਭ੍ਰੁਵੋਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤਨੇਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੂਸ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭੰਨਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਈ।
ਕृਪਾਣਪਦ੍ਮਾ ਰੋਮਾਲ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕੀਯਾਯਾਂ ਮੁਦਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ-ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਰਥ੍ਯਕ੍ਰਨਿਤਂਬਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਤੇਨਾਤਨੋਨ੍ਮੁਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੰਗੀ ਜੜਾਉ ਦੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਝੰਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਖਡ੍ਗੇਨ ਛਿਨ੍ਦਤੀ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮੁਵ੍ਯਾਸ੍ਤਤਾਨ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸੇਨਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਬਲਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ।
ਸਂਕੁਲਾਕਾਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯੁਦ੍ਧਕਾਲੇ ऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਈ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਰਿਣੋ ਮਤ੍ਤਾ ਮਹਾਕ੍ਰੋਡਾ ਇਵਾਭਵਨ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸੂਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ।