ਵਜ੍ਰਸਂਪਾਤਸਦृਸ਼ਾ ਨਾਸਾਚੀਤ੍ਕਾਰ ਕਾਰਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਤੋਂ ਵਜਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤੇਨਿਰੇ ਤੇ ਨਿਰੇਨਸਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਨੇਕ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਈ।
ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਯਵਂ ਵਿਨੇਸ਼ੁਰ੍ਦਾਨਵਾਧਮਾਃ
ਘਟੀਆ ਦਾਨਵ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਵਜ੍ਰਮਯੈਰ੍ਬਭੁਮਣ੍ਡਲੈਃ ਸ਼ਣ੍ਡਿਤੇ ਬਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਜਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਮਧਿਕਂ ਤੇਨੁਃ ਸਮਾਕृष੍ਟਸ਼ਰਾਸਨਾਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਨੁ ਵੱਜਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਤਰੇ।
ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੇਨ ਕਰਙ੍ਕਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਠਿਨਂ ਸ਼ਿਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਰੰਕਾ ਦਾ ਸਖਤ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਯ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣ ਵ੍ਯਲੁਨਾਦਸਿਨਾ ਸ਼ਿਰਃ
ਤਾਰਕਸ਼ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਦृਸ਼ਂ ਲਾਘਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਕੁਲ੍ਯਾ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਂਬਿਕਾ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਚੁਸਤਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਕੁਲੀ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਅੰਬਿਕਾ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ।
ਨਿਜਾਙ੍ਗਦੇਵਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯੈ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂਬਿਕਾ ਦਦੌ
ਸ਼ਿਆਮ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਇਲਾਹੀ ਸਚਾਈ ਦੀ ਗਿਆਨ ਦਾਤੀ।
ਹਤਸ਼ਿष੍ਟਾ ਭੀਤਭੀਤਾ ਨਕੁਲੀਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਜੋ ਬਚ ਗਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਨਕੁਲੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਭਵਦ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਰਣੋਦਨ੍ਤਮਸ਼ੇषਂ ਚ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਭਵਦਰਾਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਦਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਭੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਕਾਯਾਂ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖਾਲੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਦੁਦਨ੍ਤਂ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਣ੍ਡਸ਼੍ਚਣ੍ਡੋ ਰੁषਾਭਵਤ੍
ਇਹ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੰਡਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕੁਜਲਾਸ਼ਮਿਤਿ ਪ੍ਰੋਚੇ ਯੁਯੁਤ੍ਸਾਵ੍ਯਾਕੁਲਾਸ਼ਯਃ
ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੁਜਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ!'
ਕਰਙ੍ਕਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚਮੂਨਾਥਾਃ ਕਨ੍ਦਲਦ੍ਭੁਜਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਕਰੰਕਾ ਆਦਿ ਫੌਜ ਦੇ ਸਪਹਸਾਲਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ,
ਪਾਪੀਯਸ੍ਯਾ ਤਯਾ ਗੂਢਮਾਯਯਾ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਮਾੜੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਲੁਕਵੀਂ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਚੁਪ ਚਾਪ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨੁਦਗ੍ਰਭੁਜਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹਿਣੁ ਪ੍ਰਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਅੱਗੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਮਰ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਲਲਿਤਾਸੈਨ੍ਯਂ ਮਾਯਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਜਾਦੂ ਦੇ ਭਗਤ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਕੀਕਸਗਰ੍ਭਸਂਜਾਤਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਕੀਕਸਾ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਭੜਕਦੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਤੇषਾਮਵਸ਼੍ਯਂ ਵਿਜਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਰਣਾਙ੍ਗਣੇ
ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਸੀ।
ਬਲਾਹਕਮੁਖਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਸੇਨਾਨਾਥਾਨ੍ਮਦੋਤ੍ਕਟਾਨ੍
ਬਲਾਹਕਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸੱਤ ਮਸਤ ਸਪਹਸਾਲਾਰ,
ਅਨ੍ਯਃ ਫਾਲਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣੋ ਵਿਕਟਾਨਨਃ
ਫਾਲਮੁਖਾ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਕਟਾਨਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਕੌਤੂਹਲੋਲ੍ਵਣਾਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਭੰਡਾਸੁਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸੁਸਹਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਜਗਮੁਰ੍ਨਗਰਾਨ੍ਤਰਾਤ੍
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਏ।
ਉਲ੍ਲਿਖਨ੍ਤਿ ਕੇਤੁਜਾਲੈਰਂਬਰੇ ਘਨਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਖੰਚ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਧੂਲਿਕਾਜਾਲੈਰਸ਼ੇषਾਨਪਿ ਸਾਗਰਾਨ੍
ਉਹ ਧੂੜ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀ ਗਏ।
ਨਭੋਗੁਣਮਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਦਧਾਨਾਃ ਪਦੇਪਦੇ
ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁਣੀ ਹੋਈ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦੇ।
ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਮਿਵ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਕੈਕਸੇਯਾਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਕੈਕਸੇਯਾ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਉਦ੍ਦੀਪ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭਰਣਾਸ਼੍ਚੇਲੁਰ੍ਦ੍ਦੀਪ੍ਤੋਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਉੱਪਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰੇਣ ਮਹਤਾ ਜਗਦ੍ਵਿਜਯਕਾਰਿਣਾ
ਮਹਾਨ ਭੰਡਾਸੁਰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,