ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਰੂਪਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਨਾਨਾਰਨ੍ਧ੍ਰਾਣਿ ਬਭ੍ਰਵਃ
ਭੂਰੇ ਸੱਪ ਸੁੱਖਮ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਏ।
ਨਿਜਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਦੀਨਾਨਿ ਕਰਙ੍ਕਃ ਕੋਪਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਰੰਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲੇ ਹਾਰਦੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਚ ਚਮੂਨਾਥਾ ਲਘੁਹਸ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਹੋਰ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਪਾਹੀ ਮੁਖੀ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਵੀ—
ਬਭ੍ਰੂਣਾਂ ਦਨ੍ਤਕੋਟੀषੁ ਕਠੋਰਘਟ੍ਟਨਂ ਵ੍ਯਧੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੂਰੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਸਖਤ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤੇ।
ਪਞ੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਚਮੂਨਾਥਵਿਸृष੍ਟੈਰੇਕਹੇਲਯਾ
ਉਹ ਪੰਜ ਸਪਾਹੀ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਭੂਰੇ ਸੱਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਕ ਹੀ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ—
ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਗਾਤ੍ਰਾ ਨਕੁਲਾ ਨਕੁਲੀਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜਖਮੀ ਨੇਵਲੇਆਂ ਨੇ ਨੇਵਲੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਨਕੁਲਾਨਾਂ ਪਰਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਰੋषਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਨੇਵਲੇਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਨਾਲ, ਨੇਵਲੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲਾਪਰੀਤਾਗ੍ਰਂ ਸਂਦਧੇ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੀਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੱਗ ਨਾਲ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਰ ਸੀ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗਾ ਵਜ੍ਰਲੋਮਾਨੋ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਮਹਾਜਵਾ
ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ, ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਵਾਲ, ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਦੰਦ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼—
ਵਜ੍ਰਾਕਾਰੈਰ੍ਨਸ਼ੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣ ਦਾਰਯਨ੍ਤੋ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫਾੜਦੇ ਗਏ।
ਵਜ੍ਰਸਂਪਾਤਸਦृਸ਼ਾ ਨਾਸਾਚੀਤ੍ਕਾਰ ਕਾਰਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਤੋਂ ਵਜਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤੇਨਿਰੇ ਤੇ ਨਿਰੇਨਸਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਨੇਕ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਈ।
ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਯਵਂ ਵਿਨੇਸ਼ੁਰ੍ਦਾਨਵਾਧਮਾਃ
ਘਟੀਆ ਦਾਨਵ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਵਜ੍ਰਮਯੈਰ੍ਬਭੁਮਣ੍ਡਲੈਃ ਸ਼ਣ੍ਡਿਤੇ ਬਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਜਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਮਧਿਕਂ ਤੇਨੁਃ ਸਮਾਕृष੍ਟਸ਼ਰਾਸਨਾਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਨੁ ਵੱਜਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਤਰੇ।
ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੇਨ ਕਰਙ੍ਕਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਠਿਨਂ ਸ਼ਿਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਰੰਕਾ ਦਾ ਸਖਤ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਯ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣ ਵ੍ਯਲੁਨਾਦਸਿਨਾ ਸ਼ਿਰਃ
ਤਾਰਕਸ਼ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਦृਸ਼ਂ ਲਾਘਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਕੁਲ੍ਯਾ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਂਬਿਕਾ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਚੁਸਤਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਕੁਲੀ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਅੰਬਿਕਾ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ।
ਨਿਜਾਙ੍ਗਦੇਵਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯੈ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂਬਿਕਾ ਦਦੌ
ਸ਼ਿਆਮ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਇਲਾਹੀ ਸਚਾਈ ਦੀ ਗਿਆਨ ਦਾਤੀ।
ਹਤਸ਼ਿष੍ਟਾ ਭੀਤਭੀਤਾ ਨਕੁਲੀਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਜੋ ਬਚ ਗਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਨਕੁਲੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਭਵਦ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਰਣੋਦਨ੍ਤਮਸ਼ੇषਂ ਚ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਭਵਦਰਾਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੁਦਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਭੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਕਾਯਾਂ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖਾਲੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਦੁਦਨ੍ਤਂ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਣ੍ਡਸ਼੍ਚਣ੍ਡੋ ਰੁषਾਭਵਤ੍
ਇਹ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੰਡਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕੁਜਲਾਸ਼ਮਿਤਿ ਪ੍ਰੋਚੇ ਯੁਯੁਤ੍ਸਾਵ੍ਯਾਕੁਲਾਸ਼ਯਃ
ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੁਜਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ!'
ਕਰਙ੍ਕਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚਮੂਨਾਥਾਃ ਕਨ੍ਦਲਦ੍ਭੁਜਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਕਰੰਕਾ ਆਦਿ ਫੌਜ ਦੇ ਸਪਹਸਾਲਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ,
ਪਾਪੀਯਸ੍ਯਾ ਤਯਾ ਗੂਢਮਾਯਯਾ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਮਾੜੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਲੁਕਵੀਂ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਚੁਪ ਚਾਪ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨੁਦਗ੍ਰਭੁਜਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹਿਣੁ ਪ੍ਰਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਅੱਗੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਮਰ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਲਲਿਤਾਸੈਨ੍ਯਂ ਮਾਯਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਜਾਦੂ ਦੇ ਭਗਤ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਕੀਕਸਗਰ੍ਭਸਂਜਾਤਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਕੀਕਸਾ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਭੜਕਦੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਤੇषਾਮਵਸ਼੍ਯਂ ਵਿਜਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਰਣਾਙ੍ਗਣੇ
ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਸੀ।