ਨਾਭਿਕੁਣ੍ਡਾਚ੍ਚ ਬਹਵੋ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਾ ਭਯਾਨਕਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪ ਨਿਕਲੇ।
ਵਿਦਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਾਂ ਦਹਨ੍ਤੋ ਵਿषਵਹ੍ਨਿਭਿਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਡਸਦੇ ਤੇ ਜ਼ਹਰੀਲੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਦੇ ਸਨ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਮਾਕੁਲਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਲਲਿਤੇਸ਼ੀਚਮੂਮਮੀ
ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਖਣ੍ਡ੍ਯਮਾਨਾ ਅਪਿ ਮੁਹੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕੋਟਿਭਿਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ,
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਹਵਃ ਸਰ੍ਪਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਚਾਪਰੇ ਪੁਨਃ
ਕਈ ਸੱਪ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਪਰ ਹੋਰ ਸੱਪ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਲਏ।
ਮੂਲਭੂਤਾ ਯਤੋ ਦੁष੍ਟਾ ਸਰ੍ਪਿਣੀ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਸਰਪিণੀ ਹੀ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਵਿषਾਨਲੈਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿਙ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਵਿਮੂਢੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਚਕ੍ਰੇषੁ ਭੋਗਿਭਿਃ
ਸ਼ਕਤੀ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਸੱਪ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਕਰੀਨ੍ਦ੍ਰੀ ਗਰ੍ਦਭਸ਼ਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਹਜਾਰਾਂ ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ,
ਵਜ੍ਰਦਨ੍ਤਾਭਿਧਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋ ਭਣ੍ਡਦੈਤ੍ਯਚਮੂਪਤਿਃ
ਭੰਡਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਰਦਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਜਰਦੰਤ ਸੀ, ਉਥੇ ਸੀ।
ਅਥ ਵਜ੍ਰਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਚਕ੍ਰਿਵਨ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਵਜਰਮੁਖ ਵੀ, ਵੱਡਾ ਚਕਰ ਲੈ ਕੇ,
ਵਜ੍ਰਦਨ੍ਤਾਭਿਧਾਨੋ ऽਨ੍ਯਸ਼੍ਚਮੂਨਾਮਧਿਪੋ ਬਲੀ
ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਜਰਦੰਤ ਸੀ, ਫੌਜ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਮੁਖੀ,
ਤੈਃ ਸੇਨਾਪਤਿਭਿਰ੍ਦੁष੍ਟੈਃ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਿਤਮਥਾਹਵੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭੜਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਪਿਣੀ ਚ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਬਹੁਮਾਯਾਪਰਿਗ੍ਰਹਾ
ਸਰਪিণੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਕਈ ਝੂਠੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਸਨ,
ਤਥਾ ਵਿਕਲਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਮਵਲੋਕ੍ਯ ਰੁषਾਕੁਲਾ
ਜਦ ਉਹਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਝ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਕਨਕਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਲਲਿਤਾਤਾਲੁਸਮ੍ਭਵਾ
ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਤਾਲੂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ,
ਸਰ੍ਪਿਣ੍ਯਭਿਮੁਖਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਨਿਜਂ ਬਲਮ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਰਪিণੀ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਗਰੁਡਃ ਪ੍ਰਾਚਲਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਮੇਰੁਰਿਵ ਜਙ੍ਗਮਃ
ਗਰੁੜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਚੱਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਸੁਮੇਰੁ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਰੋਧਰਕ੍ਤੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਂ ਨਕੁਲੀ ਵਿਦਧੇ ਮੁਖਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਨਕੁਲੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।
ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟਯੋ ਜਾਤਾ ਨਕੁਲਾਃ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਃ
ਬਤੀਹ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਨਕੁਲੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲਏ।
ਵ੍ਯਭ੍ਰਮਨ੍ਸਮਰੇ ਘੋਰੇ ਵਿषਘ੍ਨਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਬਭ੍ਰਵਃ
ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਸੁਨਹਿਰੀ-ਭੂਰੇ ਨਕੁਲ, ਜਿਹੜੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਉਤ੍ਫੁਲ੍ਲਾ ਨਕੁਲਾ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਵਦਨਾ ਵ੍ਯਦਸ਼ਨ੍ਨਹੀਨ੍
ਨਕੁਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਜਿਹੜੇ, ਬੇਹਿਸਾਬ ਕੱਟਦੇ ਰਹੇ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਨ੍ਤਨਿਪਾਤੇਨ ਖਣ੍ਡਯਾਮਾਸ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟ-ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਲਿਹਨ੍ਤੋ ਨਕੁਲਾ ਜਿਹ੍ਵਾਪਲ੍ਲਵੈਃ ਪੁਪ੍ਲੁਵੁਰ੍ਮृਧੇ
ਨਕੁਲ ਆਪਣੀਆਂ ਨਰਮ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਚੱਟਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਉੱਠ ਕੇ ਕੁਦ ਪਏ।
ਮੁਹੁਃ ਕੁਣ੍ਡਲਿਤੈਰ੍ਭੋਗੈਃ ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਵ੍ਯਚੇष੍ਟਤ
ਸੱਪ ਆਪਣੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਲਟਦੇ ਰਹੇ।
ਫਣਾਭਰਸਮੁਤ੍ਕੀਰ੍ਣਾ ਮਣਯੋ ਵ੍ਯਰੁਚਨ੍ਰਣੇ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਫਣਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਮਣਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਰਹੇ।
ਫਣਯਸ੍ਤਨ੍ਮਹਾਦ੍ਰੋਹਵਹ੍ਵਿਜ੍ਵਾਲਾ ਇਵਾਬਭੁਃ
ਫਣ, ਵੱਡੀ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਮਾਯਾਮਯੇ ਸਰ੍ਪਜਾਲੇ ਸਰ੍ਪਿਣੀ ਕੋਪਮਾਦਧੇ
ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਜਾਲ ਵਿਚ, ਸੱਪਣੀ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਗਾਰੁਡਾਸ੍ਤ੍ਰਮਤਿਕ੍ਰੂਰਂ ਸਮਾਧਤ੍ਤ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੇ
ਉਸ ਨੇ ਨਕੁਲ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠੋਰ ਗਾਰੁੜ-ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਪਿਣੀਦੇਹਂ ਸਰ੍ਪਮਾਯਾਂ ਵ੍ਯਸ਼ੋषਯਤ੍
ਗਾਰੁੜ-ਅਸਤਰ ਸੱਪਣੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ।