ਤਤ੍ਸੈਨਿਕਵਰਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਨਿਹਤਾ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋਰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਪਲਾਯਿਤਾ ਰਣਕ੍ਸ਼ੋਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਕਂ ਪੁਰਮਾਸ਼੍ਰਯਨ੍
ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ, ਉਹ ਸੁੰਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰੇ।
ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮਥਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕੁਟਿਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਕਟਗਂ ਬਭਾषੇ ਪृਤਨਾਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਟੇਢੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨਿਪਾਤਿਤਵਤੀ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕष੍ਟ ਏਵ ਵਿਧੇਃ ਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਗਈ; ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਰਾਹ ਇੰਨਾ ਕਠੋਰ ਹੈ।
ਅਭੂਤ੍ਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਸੋ ऽਪਿ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ऽਬਲਯਾ ਹਤਃ
ਦੁਰਮਦਾ ਵੀ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕੁਰਣ੍ਡਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਹਵਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਸੈਨਿਕ ਮੁਖੀ 'ਕੁਰੰਡਾ' ਨੂੰ ਦੁਰਮਦਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੇਜੋ।
ਕੁਰਣ੍ਡਂ ਚਣ੍ਡਦੋਰ੍ਦ੍ਦਣ੍ਡਮਾਜੁਹਾਵ ਪ੍ਰਭੋਃ ਪੁਰਃ
ਕੁਰੰਡਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਕੁਟਿਲਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਗਚ੍ਛ ਸਜ੍ਜਯ ਸੈਨਿਕਾਨ੍
ਕੁਟਿਲਾਖ੍ਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਜਾ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਕੂਟਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਨਿਪੁਣਸ੍ਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਪਰਿਮਰ੍ਦਯ
ਕੂਟ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਦੇ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਪੁਰਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਕੁਰਣ੍ਡਸ਼੍ਚਣ੍ਡਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਕੁਰੰਡਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਮਦਸ੍ਯਾਗ੍ਰਜਸ਼੍ਚਣ੍ਡਃ ਕੁਰਣ੍ਡਃ ਸਮਰਂ ਯਯੌ
ਦੁਰਮਦਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਕੁਰੰਡਾ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਸ਼ੋਕਰੋषਗ੍ਰਹਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਜਵਨਾਸ਼੍ਵਗਤੋ ਯਯੌ
ਉਹ ਗਮ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਜੋੜੇ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜੰਗ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਧਾਰਭਿਃ ਸਂਪਤ੍ਕਰ੍ਯਾ ਮਹਾਚਮੂਮ੍
ਉਹ ਜਦੋਂ ਵਧਿਆ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵृਥਾ ਵਹਸਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਲਵਲੇਸ਼ਂ ਮਹਾਮਦਮ੍
ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਅਸਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਕਸ੍ਯ ਪੁਰੀਮਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ।
ਅਪੂਰ੍ਵਮਙ੍ਗਨਾਰਕ੍ਤਂ ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਰਣਪੂਤਨਾਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਭੂਤ ਅਜਿਹੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਅਨੋਖਾ ਲਹੂ ਪੀ ਲੈਣ।
ਅਧੁਨਾ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਦੁष੍ਟੇ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਭੁਜਯੋਰ੍ਬਲਮ੍
ਹੁਣ, ਦੁਰਜਨ, ਤੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ।
ਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਾਵਿਮਰ੍ਦਨੇ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਮਰ੍ਦਯਿਤੁਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਦਸੀਸਹਤ੍
ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼੍ਵਰੂਢਾ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਸਸ੍ਨੇਹਾਰ੍ਦ੍ਰਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ, ਨਰਮ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਅਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਮਿਦਂ ਦੇਹਿ ਮਮ ਕਰ੍ਤੁਂ ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਜੰਗ ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਯਾਚਿਤਾਸਿ ਸਖਿਤ੍ਵੇਨ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਮਾਚਰ
ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ।
ਨਿਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਚਮੂਙ੍ਕੁਰੁਣ੍ਡਾਭਿਮੁਖੋਤ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਹ ਫੌਜ ਵਾਪਸ ਮੁੜਾ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਕੁਰੰਡਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਰਙ੍ਗਾ ਇਵ ਸੈਨ੍ਯਾਬ੍ਧੇਸ੍ਤੁਰਙ੍ਗਾ ਵਾਤਰਂਹਸਃ
ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਘੋੜੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੇ।
ਪੇਤੁਰੇਕਪ੍ਰਵਾਹੇਣ ਕੁਰਣ੍ਡਸ੍ਯ ਚਮੂਮੁਖੇ
ਉਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਕੁਰੰਡਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਘਤਿਭੇਦੇषੁ ਚਾਰੇषੁ ਪਞ੍ਚਧਾ ਖੁਰਪਾਤਨੇ
ਜਦੋਂ ਜਥਿਆਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਟੁੱਟੀ ਤੇ ਚਲਾਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਚੀਰ ਦਿੱਤੀ।
ਚਤੁਰਾਭਿਸ੍ਤੁਰਙ੍ਗਸ੍ਯ ਹृਦਯਜ੍ਞਾਭਿਰਾਹਵੇ
ਚਾਰ ਦਿਲਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਲੜੀ।
ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਿਤਾਃ ਕੁਰਣ੍ਡੇਨ ਸਮਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਕੁਰੰਡਾ ਦੀ ਉਕਸਾਹਟ 'ਤੇ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਦੁਰਾਚਾਰਮਸ਼੍ਵਾਰੂਢਾਃ ਕੁਰਣ੍ਡਕਮ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੁਰੰਡਾ ਵੱਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।