ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਭृਸ਼ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਮਮਰ੍ਦਯਨ੍
ਭਾਲੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਨੇਸ਼ੁਰ੍ਦਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਪਦ੍ਦੇਵੀਬਲਾਹਤਾਃ
ਉਥੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਉष੍ਟ੍ਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸਹਸਾ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਚ੍ਚਮੁਮ੍
ਅਚਾਨਕ, ਦੁਰਮਦ ਨੇ ਉੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਪਾਈ।
ਅਧਿष੍ਠਿਤੋ ਦੁਰ੍ਮਦੇਨ ਵਾਹਨੋष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚਚਾਲ ਹ
ਦੁਰਮਦ ਦੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉੱਠ ਵਾਹਨ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਾਨਾਵਨਸ਼੍ਵਸਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭੀਤਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਯੁਯੁਤ੍ਸਯਾ
ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੁਰਮਦ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਈ।
ਸਂਪਤ੍ਕਰੀਚਮੂਚਕ੍ਰਂ ਵਨਂ ਵਾਰ੍ਭਿਰਿਵਾਂਬੁਦਃ
ਉਹ ਸੰਪਤਕਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਜੰਗਲ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਤਂਭਿਤੇਵਾਭਵਤ੍ਸੇਨਾ ਸਂਪਤ੍ਕਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਣੇ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਸੰਪਤਕਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਠਹਿਰ ਗਈ।
ਰਣਕੋਲਾਹਲਗਜਮਾਰੂਢਾਯੁਧ੍ਯਤਾਮੁਨਾ
ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿਚ ਲੜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਕृष੍ਯ ਕੋਦਣ੍ਡਮੌਰ੍ਵੀਮਾਕਰ੍ਣਮਾਹਵੇ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ ਤੀਰ ਦੀ ਡੋਰੀ ਕੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਗਈ।
ਦਦृਸ਼ੇ ਘਨੁषਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਕੇਵਲਂ ਸ਼ਰਧਾਰਣੇ
ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਡੋਰੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੀ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰਾਃ ਸਮ੍ਪਤ੍ਕਰੀਚਾਪਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਮਦਹਨ੍ਨਰੀਨ੍
ਸੰਪਤਕਰੀ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਭੂਦਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸਂਘਟ੍ਟਾਦ੍ਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ, ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।
ਅਨ੍ਧਕਾਰਃ ਸਮਭਵਤ੍ਤਿਰਸ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਹਸ੍ਕਰਮ੍
ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਵਿष੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਾ ਵਿਦਧਿਰੇ ਦਧਿਰੇ ਭ੍ਰਮਚਾਤੁਰੀਮ੍
ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਉੱਡੀਆਂ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸਂਗਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਈ।
ਉਦਗ੍ਰਦਨ੍ਤਮੁਸਲਘਾਤੈਰਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਮੋਹਰੀ ਵਾਂਗ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਗਾਤ੍ਰਵ੍ਯਾਮਰ੍ਦ੍ਦਨੈਰਨ੍ਯਾਨ੍ਨਖਘਾਤੈਸ੍ਤਥਾਪਰਾਨ੍
ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਚਤੁਰਂ ਚਰਿਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਪਦ੍ਦੇਵੀਮਤਙ੍ਗਜਃ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਨੇ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਚਾਲ ਚਲਿਆ।
ਸਂਪਤ੍ਕਰੀਮੁਕੁਟਗਂ ਮਣਿਮੇਕਮਪਾਹਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਕੁਟ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ।
ਵਿਕ੍ਸ਼ਤੋ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ਜੀਵਿਤਂ ਜਹੌ
ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਵਾਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਗਵਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਸੈਨਿਕਵਰਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਨਿਹਤਾ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋਰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਪਲਾਯਿਤਾ ਰਣਕ੍ਸ਼ੋਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਕਂ ਪੁਰਮਾਸ਼੍ਰਯਨ੍
ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ, ਉਹ ਸੁੰਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰੇ।
ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮਥਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕੁਟਿਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਕਟਗਂ ਬਭਾषੇ ਪृਤਨਾਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਟੇਢੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨਿਪਾਤਿਤਵਤੀ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕष੍ਟ ਏਵ ਵਿਧੇਃ ਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਗਈ; ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਰਾਹ ਇੰਨਾ ਕਠੋਰ ਹੈ।
ਅਭੂਤ੍ਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਸੋ ऽਪਿ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ऽਬਲਯਾ ਹਤਃ
ਦੁਰਮਦਾ ਵੀ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕੁਰਣ੍ਡਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਹਵਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਸੈਨਿਕ ਮੁਖੀ 'ਕੁਰੰਡਾ' ਨੂੰ ਦੁਰਮਦਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੇਜੋ।
ਕੁਰਣ੍ਡਂ ਚਣ੍ਡਦੋਰ੍ਦ੍ਦਣ੍ਡਮਾਜੁਹਾਵ ਪ੍ਰਭੋਃ ਪੁਰਃ
ਕੁਰੰਡਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਕੁਟਿਲਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਗਚ੍ਛ ਸਜ੍ਜਯ ਸੈਨਿਕਾਨ੍
ਕੁਟਿਲਾਖ੍ਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਜਾ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਕੂਟਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਨਿਪੁਣਸ੍ਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਪਰਿਮਰ੍ਦਯ
ਕੂਟ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਦੇ।