ਆਦਿਦੇਸ਼ ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਾਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਦਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਤੋ ਵਸ੍ਤੁਨ੍ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਕਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਯੈਵ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੇ ऽਵਦਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਨਯਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਘਟਨਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦੁਰ੍ਮਦਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੁष੍ਟਾਂ ਤਾਂ ਲਲਿਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਦੁਰਮਦ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਮੰਦ ਲਲਿਤਾ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਥਾਪਿ ਰਾਜ੍ਞਾਮਾਚਾਰਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਫਰਜ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਵੇ।
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਸਜ੍ਜਯਾਮਾਸ ਸੇਨਾਪਤਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਧ੍ਵਨਨ੍ਧ੍ਵਜਿਨੀਯੁਕ੍ਤੋ ਲਲਿਤਾਸੈਨ੍ਯ ਮਾਵृਣੋਤ੍
ਉਹ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਦੋਧੂਯਮਾਨੈਰਸਿਭਿਰ੍ਨਿਪੇਤੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨਿਕੈਃ
ਘੁੰਮਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਬਰਛੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿਪਾਹੀ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦੇਦੀਪ੍ਯਮਾਨਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਭਾਃ ਸਮਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਦਾਨਵੈਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਸਮਵਰ੍ਤਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਧੂਲਿਗ੍ਰਾਮਤਤਾਮ੍ਬਰਃ
ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਆਸਮਾਨ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਧੂਲਯਃ ਰਵਂ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੁਆਸਾਂ ਨਾਲ ਉੱਡੀ ਧੂੜ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਸਂਪਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਕ੍ਰੋਧਾਦਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸਂਗਰੇ
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਰਸਵਤੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਪਈ।
ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਿਨੋ ਮਤ੍ਤਾ ਵ੍ਯਮਰ੍ਦਨ੍ਦਾਨਤ੍ਰੀਂ ਚਮੁਮ੍
ਮਸਤ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧੂਲੀषੁ ਧੂਯਮਾਨਾਸੁ ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਸੁ ਭੇਰਿषੁ
ਜਦ ਧੂੜ ਉੱਡ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਦਾਨਵ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਤਤ੍ਤਚ੍ਛਿਹ੍ਨਾਨਿ ਸਮਂ ਛਤ੍ਰਕਦਮ੍ਬਕੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਟੁੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੌਂਕ ਚੌਂਕ ਵਿਖੇ ਵਿੱਖਰੇ ਪਏ।
ਆਲਂਬਿ ਤੁਲਨਾ ਸਂਧ੍ਯਾਰਕ੍ਤਾਭ੍ਰਹਿਮਰੋਚਿषਾ
ਧਰਤੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲੀ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਉੱਤੇ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਨਿਵਹਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਰਣਤਲੇ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਮੁਣ੍ਡਰਾਸ਼ਯਃ
ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਮੁਣ੍ਡੈਰਖਣ੍ਡਮਭਵਤ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਸੰਘਰਾਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਕੱਟੇ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਭृਸ਼ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਮਮਰ੍ਦਯਨ੍
ਭਾਲੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਨੇਸ਼ੁਰ੍ਦਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਪਦ੍ਦੇਵੀਬਲਾਹਤਾਃ
ਉਥੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਉष੍ਟ੍ਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸਹਸਾ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਚ੍ਚਮੁਮ੍
ਅਚਾਨਕ, ਦੁਰਮਦ ਨੇ ਉੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਪਾਈ।
ਅਧਿष੍ਠਿਤੋ ਦੁਰ੍ਮਦੇਨ ਵਾਹਨੋष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚਚਾਲ ਹ
ਦੁਰਮਦ ਦੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉੱਠ ਵਾਹਨ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਾਨਾਵਨਸ਼੍ਵਸਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭੀਤਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਯੁਯੁਤ੍ਸਯਾ
ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੁਰਮਦ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਈ।
ਸਂਪਤ੍ਕਰੀਚਮੂਚਕ੍ਰਂ ਵਨਂ ਵਾਰ੍ਭਿਰਿਵਾਂਬੁਦਃ
ਉਹ ਸੰਪਤਕਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਜੰਗਲ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਤਂਭਿਤੇਵਾਭਵਤ੍ਸੇਨਾ ਸਂਪਤ੍ਕਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਣੇ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਸੰਪਤਕਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਠਹਿਰ ਗਈ।
ਰਣਕੋਲਾਹਲਗਜਮਾਰੂਢਾਯੁਧ੍ਯਤਾਮੁਨਾ
ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿਚ ਲੜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਕृष੍ਯ ਕੋਦਣ੍ਡਮੌਰ੍ਵੀਮਾਕਰ੍ਣਮਾਹਵੇ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ ਤੀਰ ਦੀ ਡੋਰੀ ਕੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਗਈ।
ਦਦृਸ਼ੇ ਘਨੁषਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਕੇਵਲਂ ਸ਼ਰਧਾਰਣੇ
ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਡੋਰੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੀ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।