ਅਸ਼੍ਵਾਰੋਹਾ ਗਜਾਰੋਹਾ ਗਰ੍ਦਭਾਰੋਹਿਣਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਕੁਝ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਗਧਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਕਾਕਾਦਿਰੋਹਿਣੋ ਗृਧ੍ਰਾਰੋਹਾਃ ਕਙ੍ਕਾਦਿਰੋਹਿਣਃ
ਕੁਝ ਕਾਵਾਂ, ਗਿਧਾਂ ਤੇ ਕਾਂਕਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਰਭਾਰੋਹਿਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਭੇਰੁਣ੍ਡਾਰੋਹਿਣਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਸ਼ਰਭਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੋਰ ਭੇਰੁੰਡਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਵਂ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਵਾਹਵਾਹਿਨੋ ਲਲਿਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇੰਝ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਵਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਧੇ।
ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਲ੍ਲਲਿਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਭੇਜੀ।
ਭਟੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਸੇਨਾਨੀ ਲਲਿਤਾਭਿਮੁਖੇ ਯਯੌ
ਸੈਨਾਪਤੀ, ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਅਟ੍ਟਹਾਸਾਨ੍ਵਿਤਨ੍ਵਾਨੋ ਦੁਰ੍ਮਦਸ੍ਤਨ੍ਮੁਖੋ ਯਯੌ
ਉਹ ਮੂੰਹ 'ਚ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌ ਹਿਣ੍ਯੁਪੇਤਂ ਤਾਲਜਙ੍ਘਕਮ੍
ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਤਾਲਜੰਘਾ ਨੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਾਲਭੁਜਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਾਲਭੁਜਾ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਰੱਖਵਾਲੀ ਲਈ ਲਾਇਆ।
ਤਾਲਗ੍ਰੀਵਂ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਾਲਗਰੀਵਾ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਾਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਦਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਤੋ ਵਸ੍ਤੁਨ੍ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਕਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਯੈਵ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੇ ऽਵਦਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਨਯਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਘਟਨਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦੁਰ੍ਮਦਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੁष੍ਟਾਂ ਤਾਂ ਲਲਿਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਦੁਰਮਦ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਮੰਦ ਲਲਿਤਾ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਥਾਪਿ ਰਾਜ੍ਞਾਮਾਚਾਰਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਫਰਜ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਵੇ।
ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਸਜ੍ਜਯਾਮਾਸ ਸੇਨਾਪਤਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਧ੍ਵਨਨ੍ਧ੍ਵਜਿਨੀਯੁਕ੍ਤੋ ਲਲਿਤਾਸੈਨ੍ਯ ਮਾਵृਣੋਤ੍
ਉਹ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਦੋਧੂਯਮਾਨੈਰਸਿਭਿਰ੍ਨਿਪੇਤੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨਿਕੈਃ
ਘੁੰਮਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਬਰਛੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿਪਾਹੀ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦੇਦੀਪ੍ਯਮਾਨਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਭਾਃ ਸਮਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਦਾਨਵੈਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਸਮਵਰ੍ਤਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਧੂਲਿਗ੍ਰਾਮਤਤਾਮ੍ਬਰਃ
ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਆਸਮਾਨ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਧੂਲਯਃ ਰਵਂ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੁਆਸਾਂ ਨਾਲ ਉੱਡੀ ਧੂੜ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਸਂਪਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਕ੍ਰੋਧਾਦਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸਂਗਰੇ
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਰਸਵਤੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਪਈ।
ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਿਨੋ ਮਤ੍ਤਾ ਵ੍ਯਮਰ੍ਦਨ੍ਦਾਨਤ੍ਰੀਂ ਚਮੁਮ੍
ਮਸਤ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧੂਲੀषੁ ਧੂਯਮਾਨਾਸੁ ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਸੁ ਭੇਰਿषੁ
ਜਦ ਧੂੜ ਉੱਡ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਦਾਨਵ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਤਤ੍ਤਚ੍ਛਿਹ੍ਨਾਨਿ ਸਮਂ ਛਤ੍ਰਕਦਮ੍ਬਕੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਟੁੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੌਂਕ ਚੌਂਕ ਵਿਖੇ ਵਿੱਖਰੇ ਪਏ।
ਆਲਂਬਿ ਤੁਲਨਾ ਸਂਧ੍ਯਾਰਕ੍ਤਾਭ੍ਰਹਿਮਰੋਚਿषਾ
ਧਰਤੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲਾਲੀ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਉੱਤੇ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਨਿਵਹਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਰਣਤਲੇ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਮੁਣ੍ਡਰਾਸ਼ਯਃ
ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਮੁਣ੍ਡੈਰਖਣ੍ਡਮਭਵਤ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਸੰਘਰਾਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਕੱਟੇ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਗਈ।