ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਰ੍ਵਣੋ ऽਧਸ੍ਤਾਦ੍ਦਣ੍ਡਨਾਥਾਸਮਤ੍ਵਿषਃ
ਉਸ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਦੰਡਨਾਥ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਨ,
ਸ਼ਮ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਡਾਨਨਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰੇਖੋਤ੍ਤਂਸਿਤਕੁਨ੍ਤਲਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਫਾਂਸਾਂ, ਸੂਰ-ਮੁਹਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਾਂਗ ਉੱਠੇ ਵਾਲ ਹਨ,
ਲਲਿਤਾਦ੍ਰੋਹਿਣਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਦ੍ਰੋਹਿਣਾਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀਦ੍ਰੁਹਾਮ੍
ਲਲਿਤਾ, ਰੋਹਿਨੀ ਅਤੇ ਰੋਹਿਨੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਕਣਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ,
ਨਿਜਭਕ੍ਤਦ੍ਰੋਹਕृਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਖਣ੍ਡਰਕ੍ਤਵਿਚ੍ਛਰ੍ਦੈਰ੍ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਕ੍ਰਜਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਨੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰੱਤ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਦੇਵਤਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸੇਵਮਾਨਾਃ ਕਿਟੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਕਹੀ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਾਧ੍ਯਾਯੇ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਧੁਨਾ ਪੁਨਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ।
ਵਾਹਨਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਙ੍ਗੋ ਦਣ੍ਡਿਨ੍ਯਾਃ ਸਮਯੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਾਲਾ ਹਿਰਣ ਦੰਡਿਨੀ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਬਣ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣਾਪਾਦਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਚੋਦ੍ਧृਤਵਾਲਧਿਃ
ਉਸਦਾ ਪੈਰ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਲੰਬਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਪਰ ਉਠੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਸਨ੍ਮਾਰੁਤਵਾਹਸ੍ਯ ਹਰਿਣਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਹੱਸਦਿਆਂ, ਉਹ ਹਵਾ ਨੂੰ ਝਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਰਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਉਥੇ, ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਧਨੁ ਅਤੇ ਚਕਰ ਵਾਲਾ ਰਥਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਖੜਾ ਹੈ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਗਿਰਿਵਚ੍ਛੋਣਂ ਹਸ੍ਤੇ ਪਿਸ਼ਿਤਪਿਣ੍ਡਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਣਕਾਂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਮਾਸ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੈ।
ਮਦਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾ ਧृਤਰਕ੍ਤਸਰੋਜਯਾ
ਮਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਫ਼ੀ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਰੱਤ ਰੰਗੀ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਵੇਦ ਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪਿਪਾਸਿਤਾਃ
ਲੜਾਈ ਦੀ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਥਿਆਰ ਪਿਆਸੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਣੇ ਖੇਦਂ ਦੇਵਤਾਨਾਮਞ੍ਜਸਾਪਾਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰੇਗੀ।
ਤਦਾ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਸਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੇਗਾ।
ਉਪਰ੍ਯਪਿ ਕृਤਾਵਾਸਾ ਹੇਤੁਕਾਦ੍ਯਾ ਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉੱਪਰ, ਦਸ ਜਣੇ ਹਨ ਜੋ ਹੇਤੁਕਾ ਆਦਿ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਦੀਪ੍ਤਾਯੁਤ ਤੇਜੋਭਿਰ੍ਦ੍ਦਿਵਾ ਦੀਪਿਤਭਾਨਵਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਯੁਦਗ੍ਰਪ੍ਰਕृਤਯੋ ਰਦਦष੍ਟੌष੍ਠਸਂਪੁਟਾਃ
ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਿੱਖੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੋਠ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਹੇਤੁਕਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਭੈਰਵਃ
ਹੇਤੁਕਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਅੱਗੀ-ਭੈਰਵ।
ਭੀਮਰੂਪੋ ਹਾਟਕੇਸ਼ਸ੍ਤਥੈਵਾਚਲਨਾਮਵਾਨ੍
ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਨਾਂਵ ਵਾਲਾ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਸੀਮਨਿ
ਉਹ ਉਥੇ, ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਰਥਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜृਂਭਿਣ੍ਯਾਦ੍ਯਚਲੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨਾਃ
ਜ੍ਰੰਭਿਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੱਕ, ਇਹ ਸਭ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨੀ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਦਾਨਵਾ ਮਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਕ੍ਤਵृष੍ਟਯਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਖੂਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਪੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਂ ਦਣ੍ਡਨੇਤ੍ਰ੍ਯਾ ਰਥਰਤ੍ਨਂ ਚਚਾਲ ਹ
ਭਾਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ, ਰਥ-ਰਤਨ ਚਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਗੇਯਰਥਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਰਥੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਿੱਥੇ ਗੇਯਾ ਰਥ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਭਾਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰਥ ਵੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਾਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਚਾਰ ਤਦਾ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਰਥ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਚਚਾਲ ਵਸੁਧਾ ਸਰ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚਕ੍ਰਰਵਦਾਰਿਤਾ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਉਹ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਚਿਰ ਗਈ।
षਟ੍ਸਾਰਥਯ ਉਦ੍ਦਣ੍ਡਪਾਸ਼ਗ੍ਰਹਣਕੋਵਿਦਾਃ
ਛੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਫਾਹੀ ਫੜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਇਤਿ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਥਮਤਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਭੈਰਵੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਭੈਰਵੀ ਵੀ।