ਪ੍ਰਭੂਤੋष੍ਮਲਨਿਸ਼੍ਵਾਸਪ੍ਰਸਰਾਕਂਪਿਤਾਂਬੁਧਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕੰਪਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਖੁਰਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਪੁष੍ਕਲਾਵਰ੍ਤਵਾਰਿਦਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਬੱਦਲ ਵੱਡੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਗੋਲ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਯੋ ऽਨੇਕਭੇਦਾ ਦਿਸ਼ਾਮष੍ਟਕਦੇਵਤਾਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਚਤੁष੍षष੍ਟਿਕੋਟਯਃ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਚੌਂਹਠ ਕਰੋੜ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਰਸ਼੍ਚ ਬਲੋਨ੍ਨਤਾਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਨ੍ਦਞ੍ਚਿਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਾਥਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਬਹਵਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ,
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਮਾਰੁਤੇਸ਼੍ਵਰ ਏਵ ਚ
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ,
ਤੁਂਬੁਰੁਰ੍ਨਾਰਦੋ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸੋਮੋਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਥਾ
ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਯਕਸ਼ ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ,
ਈਸ਼ਾਨਸ਼੍ਚ ਜਗਚ੍ਚਕ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼ੂਲਭੀषਣਃ
ਈਸ਼ਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲਾ ਡਰਾਉਣਾ,
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨਥਾਨ੍ਯੇ ਗਣਨਾਯਕਾਃ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ,
ਅਨਨ੍ਤੋ ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਃ ਕਰ੍ਕੇਟਃ ਪਦ੍ਮ ਏਵ ਚ
ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼, ਕਰਕੇਟ ਅਤੇ ਪਦਮਾ ਵੀ,
ਏਤੇ ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਗਕੋਟਿਭਿਰਾਵृਤਾਃ
ਇਹ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਦਿਸ਼ਮਾਰਭ੍ਯ ਪਰਿਤਃ ਕृਤਮਨ੍ਦਿਰਾਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਹਨ,
ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਿਲ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤਦਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾਃ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ,
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਰ੍ਵਣਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਸ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਚਮਕਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ,
ਪਾਤਾਲਤਲਜਂਬਾਲਬਹੁਲਾ ਕਾਰਕਾਲਿਮਾ
ਉਥੇ ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਜੰਬਾਲਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ,
ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਡਮਰੁਕਧ੍ਵਾਨੈ ਰੋਦਸੀਕਨ੍ਦਰੋਦਰਮ੍
ਡੰਬੂ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਲਾ ਖੋਹ,
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਃ ਸਦਾ ਭਾਤਿ ਸੇਵਮਾਨਃ ਕਿਟੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਕਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲ ਉਥੇ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਟੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ,
ਯਮਾ ਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਭਣ੍ਟਾਸੁਰਬਧੈषਿਣੀ
ਉਥੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਯਮਾਰੁ ਨੇ ਭੰਟਾਸੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ,
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਰ੍ਵਣੋ ऽਧਸ੍ਤਾਦ੍ਦਣ੍ਡਨਾਥਾਸਮਤ੍ਵਿषਃ
ਉਸ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਦੰਡਨਾਥ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਨ,
ਸ਼ਮ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਡਾਨਨਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰੇਖੋਤ੍ਤਂਸਿਤਕੁਨ੍ਤਲਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਫਾਂਸਾਂ, ਸੂਰ-ਮੁਹਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਾਂਗ ਉੱਠੇ ਵਾਲ ਹਨ,
ਲਲਿਤਾਦ੍ਰੋਹਿਣਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਦ੍ਰੋਹਿਣਾਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀਦ੍ਰੁਹਾਮ੍
ਲਲਿਤਾ, ਰੋਹਿਨੀ ਅਤੇ ਰੋਹਿਨੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਕਣਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ,
ਨਿਜਭਕ੍ਤਦ੍ਰੋਹਕृਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਖਣ੍ਡਰਕ੍ਤਵਿਚ੍ਛਰ੍ਦੈਰ੍ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਕ੍ਰਜਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਨੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰੱਤ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਦੇਵਤਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸੇਵਮਾਨਾਃ ਕਿਟੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਕਹੀ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਾਧ੍ਯਾਯੇ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਧੁਨਾ ਪੁਨਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ।
ਵਾਹਨਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਙ੍ਗੋ ਦਣ੍ਡਿਨ੍ਯਾਃ ਸਮਯੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਾਲਾ ਹਿਰਣ ਦੰਡਿਨੀ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਬਣ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣਾਪਾਦਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਚੋਦ੍ਧृਤਵਾਲਧਿਃ
ਉਸਦਾ ਪੈਰ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਲੰਬਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਪਰ ਉਠੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਸਨ੍ਮਾਰੁਤਵਾਹਸ੍ਯ ਹਰਿਣਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਹੱਸਦਿਆਂ, ਉਹ ਹਵਾ ਨੂੰ ਝਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।