ਚਣ੍ਡੋਚ੍ਚਣ੍ਡ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਚੰਡੋਚਚੰਡਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ।
ਸਦਾ ਸਂਸੇਵਤੇ ਦੇਵੀਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨੇਵ ਹਿ ਪੋਤ੍ਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਾਲ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਅष੍ਟ ਦੇਵ੍ਯੋ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵष੍ਟਾਸੂਪਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਵਾਰਤਾਲੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅੱਠ ਦੇਵੀਆਂ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਅष੍ਟਨਾਗਸ੍ਫੁਰਦ੍ਭੂषਾ ਅਨष੍ਟਬਲਤੇਜਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅੱਠ ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਲਲਿਤਾਂ ਦੇਵ੍ਯੋ ਦਣ੍ਡਨਾਥਾਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਦੇਵੀਆਂ, ਦੰਡਨਾਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਰ੍ਤਾਲੀ ਚੈਵ ਵਾਰਾਹੀਸਾ ਵਾਰਾਹਮੁਖੀ ਪਰਾ
ਵਾਰਤਾਲੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਸਾ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਵਾਰਾਹਮੁਖੀ।
ਸ੍ਤਂਭਿਨੀਤਿ ਰਿਪੁਕ੍ਸ਼ੋਭਸ੍ਤਂਭਨੋਚ੍ਚਾਟਨਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਸਤੰਭਿਨੀ ਅਤੇ ਰਿਪੁਕਸ਼ੋਭਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਤੇ ਕੱਢਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਦਣ੍ਡਨਾਥੋਪਵਾਹ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਸਰੋ ਧੂਸਰਾਕृਤਿਃ
ਦੰਡਨਾਥ ਦਾ ਵਾਹਨ ਕਾਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਧੂਸਰੀ ਹੈ।
ਖਡ੍ਗਵਨ੍ਨਿष੍ਠੁਰੈਰ੍ਲੋਮਜਾਤੈਃ ਸਂਵृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਲਵਾਰ ਵਰਗੇ ਕੜੇ ਤੇ ਖੜੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਾਚਲਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਵਿਕਟੋਨ੍ਨਤਰੁष੍ਟਭੂਃ
ਉਹ ਨੀਲੇ ਅੰਜਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੂਤੋष੍ਮਲਨਿਸ਼੍ਵਾਸਪ੍ਰਸਰਾਕਂਪਿਤਾਂਬੁਧਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕੰਪਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਖੁਰਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਪੁष੍ਕਲਾਵਰ੍ਤਵਾਰਿਦਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਬੱਦਲ ਵੱਡੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਗੋਲ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਯੋ ऽਨੇਕਭੇਦਾ ਦਿਸ਼ਾਮष੍ਟਕਦੇਵਤਾਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਚਤੁष੍षष੍ਟਿਕੋਟਯਃ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਚੌਂਹਠ ਕਰੋੜ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਰਸ਼੍ਚ ਬਲੋਨ੍ਨਤਾਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਨ੍ਦਞ੍ਚਿਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਾਥਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਬਹਵਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ,
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਮਾਰੁਤੇਸ਼੍ਵਰ ਏਵ ਚ
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ,
ਤੁਂਬੁਰੁਰ੍ਨਾਰਦੋ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸੋਮੋਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਥਾ
ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਯਕਸ਼ ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ,
ਈਸ਼ਾਨਸ਼੍ਚ ਜਗਚ੍ਚਕ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼ੂਲਭੀषਣਃ
ਈਸ਼ਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲਾ ਡਰਾਉਣਾ,
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨਥਾਨ੍ਯੇ ਗਣਨਾਯਕਾਃ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ,
ਅਨਨ੍ਤੋ ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਃ ਕਰ੍ਕੇਟਃ ਪਦ੍ਮ ਏਵ ਚ
ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼, ਕਰਕੇਟ ਅਤੇ ਪਦਮਾ ਵੀ,
ਏਤੇ ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਗਕੋਟਿਭਿਰਾਵृਤਾਃ
ਇਹ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਦਿਸ਼ਮਾਰਭ੍ਯ ਪਰਿਤਃ ਕृਤਮਨ੍ਦਿਰਾਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਬਣਾਏ ਹਨ,
ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਿਲ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤਦਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾਃ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ,
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਰ੍ਵਣਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਸ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਚਮਕਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ,
ਪਾਤਾਲਤਲਜਂਬਾਲਬਹੁਲਾ ਕਾਰਕਾਲਿਮਾ
ਉਥੇ ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਜੰਬਾਲਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ,
ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਡਮਰੁਕਧ੍ਵਾਨੈ ਰੋਦਸੀਕਨ੍ਦਰੋਦਰਮ੍
ਡੰਬੂ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਲਾ ਖੋਹ,
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਃ ਸਦਾ ਭਾਤਿ ਸੇਵਮਾਨਃ ਕਿਟੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਕਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲ ਉਥੇ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਟੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ,
ਯਮਾ ਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਭਣ੍ਟਾਸੁਰਬਧੈषਿਣੀ
ਉਥੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਯਮਾਰੁ ਨੇ ਭੰਟਾਸੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ,