ਧਰ੍ਮ੍ਮਯੁਕ੍ਤੇ ਚ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਏਕਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦੁਰਾਸਦੇ
ਜਦ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਔਖੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਰੈਰ੍ਯਜ੍ਞੇ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ ਨਹੀਂ।
ਇਹੈਵ ਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਥਾ ਦਿਵਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇਗਾ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ।
ਤਤੋ ऽਭਿਵ੍ਯਾਹृਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ
ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੀਂ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਿਹ
ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਸਮਸ੍ਤੇਨੇਹ ਯਜ੍ਞੇਨ ਸੋ ऽਯਜਦ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਇੱਥੇ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮੇਨਾਯਾਂ ਤਾਮੁਮਾਂ ਦੇਵੀਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸ਼ੈਲਰਾਟ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੇਨਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਦਾ ਪਤ੍ਨੀ ਭਵਸ੍ਯੈषਾ ਨ ਤਯਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਵਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਭਵ ਉਸ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਥਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਮਘਵਤਂ ਸ਼ਚੀ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਯਣ ਲਈ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਘਵਨ ਲਈ ਸ਼ਚੀ ਹੈ,
ਨੈਤਾਸ੍ਤੁ ਵਿਜਹਤ੍ਯੇਤਾਨ੍ ਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਦੇਵ੍ਯਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀਆਂ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੈ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇਂऽਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਜਜ੍ਞੇ ਤਦਾਭਿਸ਼ਾਪੇਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਨਮਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੋਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਚ
ਪਹਿਲੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਇਤ੍ਯੇषੋ ऽਨੁਸ਼ਯੋ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤਯੋਰ੍ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾਨੁਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਬਦਲਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪਛਤਾਵਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਨੁਸ਼ਯਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵੈਰੇष੍ਵਿਹ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਰੰਜ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਨ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਜਨ੍ਤੁਸ੍ਤਨ੍ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਕੋਈ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਮਧਿਕृਤ੍ਯੇਹ ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੌਦਿਤਾ
ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ,
ਪਿਤॄਣਾਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਦੇਵਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਦੇਵਾਯਾਮਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੇ ਯਜ੍ਞਸੂਨਵਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਯਾਮਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ,
ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਸ੍ਯੈਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਨਾਮ ਤੁ ਮਾਨਸਾਃ
ਇਹ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤ ਨਾਮ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹਨ।
ਛਨ੍ਦਜਾਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਸ੍ਯ ਹ
ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰੈਂਤੀਸ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਵਿਭਾਸਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਯਾਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਵਿਭਾਸਾ, ਕਰਤੁ, ਪ੍ਰਯਾਤੀ, ਵਿਸ਼੍ਰੁਤ ਅਤੇ ਦਿਉਤੀ,
ਅਸਮਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਦृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਸੁਨਯੋ ऽਥ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਅਸਮਾ, ਉਗ੍ਰਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੁਨਯਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾ,
ਤੁਰੀਯ ਇਦ੍ਰਯੁਕ੍ਚੈਵ ਯੁਕ੍ਤੋ ਗ੍ਰਾਵਜਿਤਸ੍ਤੁ ਵੈ
ਤੁਰੀਆ, ਇਦਰਯੁਕ, ਯੁਕਤ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਵਜਿਤ,
ਜਰੋ ਵਿਭੁਰ੍ਵਿਭਾਵਸ਼੍ਚ ਸ ऋਚੀਕੋ ऽਥ ਦੁਰ੍ਦਿਹਃ
ਜਰਾ, ਵਿਭੂ, ਵਿਭਾਵਾ, ਰਚੀਕ ਅਤੇ ਦੁਰਦਿਹ,
ਆਸਨ੍ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਸ੍ਯੈਤੇ ਚਾਨ੍ਤਰੇ ਸੋਮਪਾਯਿਨਃ
ਇਹ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਦ੍ਦਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਕ੍ਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ।
ਸੁਪਰ੍ਣਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਸੁਪਰਨ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ,
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇਨ੍ਤਰੇ ऽਤੀਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਮਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਵਿਸ੍ਤਰਾਦਿਹ ਨੋਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਾਪ੍ਰਸਂਗੋ ਭਵੇਦਿਹ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹਟਣ ਨਾ ਹੋਵੇ।