ਅਸ਼੍ਵਾਨਨ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯੇषੁ ਮੇ ਕੌਤੁਕਂ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਘੋੜੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮੀ ਦਣ੍ਡਨਾਥਾ ਚ ਸਂਕੇਤਾ ਸਮਯੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਪੰਜਮੀ, ਦੰਡਨਾਥਾ, ਸੰਕੇਤਾ ਅਤੇ ਸਮਯੇਸ਼ਵਰੀ—
ਵਾਰ੍ਤਾਲੀ ਚ ਮਹਾਸੇਨਾਪ੍ਯਾਜ੍ਞਾ ਚਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤਥਾ
ਵਾਰਤਾਲੀ, ਮਹਾਸੇਨਾ, ਆਜ्ञਾ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰੇਸ਼ਵਰੀ ਵੀ—
ਸਂਕਟੇ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਕਦਾਚਨ ਮਾਨਵਃ
ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤੇषਾਮਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਚਚਾਲਚ ਸਾ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਮੁੜ ਚੱਲ ਪਈ।
ਨਿਰ੍ਯਾਣਸੂਚਨਕਰੀ ਦਿਵਿ ਦਧ੍ਵਾਨ ਕਾਹਲੀ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਹਲੀ ਵੱਜੀ, ਜੋ ਚਲਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੀ।
ਵੀਣਾਸਂਯਤਪਾਣੀਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਬਲਮ੍
ਵੀਣਾ ਫੜ ਕੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਙ੍ਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਵਿਲਾਸਪਦਕ੍ਰਮਾਃ
ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਹਣੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਚੱਲ ਪਏ।
ਮਯੂਰਵਾਹਨਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਤਿਚਿਦ੍ਧਂਸਵਾਹਨਾਃ
ਕੁਝ ਮੋਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੰਸਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਕਾਰਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਰ੍ਣੀਰਥਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਸਨ; ਕੁਝ ਹਾਥੀ-ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀਆਂ ਸਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਥਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਚੇਲੁਃ ਪੁਰਃ ਪੁਰਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਤੁਰ ਪਏ।
ਬਾਲਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣਕਵਚਾ ਮਦਾਲੋਲਵਿਲੋਚਨਾ
ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਾਣ ਦੀ ਮਸਤਿ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੀ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ੌਧੌਃ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਭ੍ਰੂਵਲ੍ਲਿਤਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਤਿਰਛੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਾਰਦੀਆਂ, ਭੌਂਹਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਉਚਕੀਆਂ ਨੱਚਦੀਆਂ।
ਪਿਚ੍ਛਤ੍ਰਿਕੋਣਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਬਿਰੁਦੇਨ ਮਹੀਯਸਾ
ਮੋਰਪੰਖ ਵਾਲਾ ਤਿਕੋਣੀ ਛਤਰੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਘਨਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਯਾਮਲਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਯਿਕਾ
ਘੂੜੇ-ਨਿਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਆਈ।
ਤਾਨਿ षੋਡਸ਼ਨਾਮਾਨਿ ਸ਼ृਣੁ ਕੁਂਭਸਮੁਦ੍ਭਵ
ਹੇ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਹੁਣ ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਨਾਮ ਸੁਣ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀ ਸਚਿਵੇਸ਼ੀ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨੇਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਮੰਤਰੀ, ਮੁੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਤੋਤੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਨਿਪਪ੍ਰਿਯਾ ਕਦਂਬੇਸ਼ੀ ਕਦਂਬਵਨਵਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਨਿਪਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਖਿਲਂ ਹਸ੍ਤੇ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਗਤਾਸ਼ਙ੍ਕਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯਂ ਪਤਤ੍ਯਲਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਮਪਿ ਚਰ੍ਚਾ ਯਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਜਯਪ੍ਰਦਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਵੀ ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੋ ਵਹਨ੍ਸਜ੍ਜਂਸ਼ਰਾਸਨਮ੍
ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨੇਸ਼ੀਮਿਦਮਾਹ ਸ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਮੁੱਖ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਅਤਸ੍ਤਵ ਮਯਾ ਸਾਹ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਨਾਯਿਕੇ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਗृਹਾਣ ਜਗਤਾਮਂਬ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍
ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਗृਹਾਣ ਦੈਤ੍ਯਨਾਸ਼ਾਯ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਹੇਤਵੇ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਰ੍ਪਿਤਾਂਸ਼੍ਚਾਪਤੂਣੀਰਾਞ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਿਯਕਪ੍ਰਿਯਾ
ਪ੍ਰਿਯਕਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਤੂਣੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਏ।
ਵਿਸ੍ਫਾਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਮੌਰ੍ਵੀਮੁਦ੍ਵਾਦ੍ਯ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਉਸਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਕਾਲਯਾਨਾਂ ਚ ਮਨੋਨ ਯਨਾਨਨ੍ਦਸਂਪਦਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸ਼ੁਕਂ ਵੀਣਾਂ ਚ ਸਹਸਾ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯੌ ਪਰਿਚੇਰਤੁਃ
ਤੋਤਾ ਅਤੇ ਵੀਣਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੋ ਸਹਾਇਕ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।