ਅਰੂਪਮਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਦृष੍ਟਗੋਚਰਂ ਪ੍ਰਭਾਵਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਕਥਮਂਬ ਵਰ੍ਣਯੇ
ਮਾਂ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦਵੰਦ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂ?
ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਾਯਾਮਯਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਵਿਗ੍ਰਹੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਿ ਸਰ੍ਵਰੂਪਿਣਿ
ਮਾਇਆਮਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਕਰ; ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਕਰ।
ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗਮੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਵਰਦਾਖਿਲਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਜੀਵਿਤਂ ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਗਤਾਃ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ।
ਅਚਿਰਾਤ੍ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਸਭ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਯੇ ਸ੍ਤੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤਵੇਨਾਨੇਨ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਭਜਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਨਯਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨੀਰੋਗਾ ਦੀਰ੍ਘਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।
ਇਤਿ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਪਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਵੀ,
ਆਮੋਦਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਆਜਗਾਮਾਥ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਏ।
ਸ਼ਿਵੋ ऽਪਿ ਵृषਮਾਰੂਢਃ ਸਮਾਯਾਤੋ ऽਖਿਲੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬਲਦ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਆਏ।
ਆਯਯੁਸ੍ਤਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਸਭ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਆਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਥ ਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਜੋ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ,
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਾਧਿਦੇਵਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਦੇਵੀ ਹੈ,
ਬ੍ਰਾਹਯਾਦ੍ਯਾ ਮਾਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਸ੍ਵਭੂਤਗਣਾਵृਤਾਃ
ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ,
ਭੈਰਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਗਣਾਗ੍ਰਣੀਃ
ਭੈਰਵ, ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਤੇ ਮਹਾਸ਼ਾਸਤਾ ਜੋ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਹਨ,
ਆਗਤ੍ਯ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਣਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਸਭ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ।
ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਸ਼ਾਲਾਢ੍ਯਾਂ ਰਾਜਵੀਥਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ,
ਵੇਤਾਲਦਾਸਦਾਸੀਨਾਂ ਗृਹਾਣਿ ਰੁਚਿਰਾਣਿ ਚ
ਤੇ ਵੇਤਾਲ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ,
ਸ਼ਾਲਾਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਭਾ ਭਿਰੁषਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਕਈ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਤੇ ਸਭਾ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ,
ਮਧ੍ਯੇ ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਵੀਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ, ਜੋ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪੁਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਧਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਨੁਕੂਲਾਙ੍ਗਨਾਯੁਕ੍ਤਮਭਿषਿਞ੍ਚੇਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਵੇਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰੋ ऽਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨ ਚਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਦृਤੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਕਲ੍ਮਾषੀ ਭਸ੍ਮਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਃ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਸ੍ਥਿਵਿਭੂषਣਃ
ਉਹ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਮਾਨਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਗ੍ਰੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਾਂਬਰਧਰਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਪੁਰਤੋ ਜਗਨ੍ਮੋਹਨ ਰੁਪਧृਕ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।