ਅਣੋਰਣੁਤਰੇ ਦੇਵਿ ਮਹਤੋ ऽਪਿ ਮਹੀਯਸਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵੀ ਹੈ!
ਅਤਲਂ ਤੁ ਭਵੇਤ੍ਪਾਦੌ ਵਿਤਲਂ ਜਾਨੁਨੀ ਤਵ
ਅਤਲ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਵਿਤਲ ਤੇਰੇ ਗੋਡੇ ਹਨ।
ਹृਦਯਂ ਤੁ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤੇ ਮੁਖਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਭੁਵਰ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਹ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਰੁਤਸ੍ਤੁ ਤਵੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸਾ ਵਾਚਸ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਯੋ ऽਖਿਲਾਃ
ਹਵਾ ਤੇਰੀ ਸਾਂਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਹਨ।
ਆਹਾਰਸ੍ਤੇ ਸਦਾਨਨ੍ਦੋ ਵਾਸਸ੍ਤੇ ਹृਦਯੇ ਸਤਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਖੁਰਾਕ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਵਾਸ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰੋਰੁਹਾ ਘਨਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਤਾਰਕਾਃ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਬੱਦਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਤੇਰੇ ਫੁੱਲ ਹਨ।
ਯਮਾਸ਼੍ਚ ਨਿਯਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰਪਾਦਰੁਹਾਸ੍ਤਥਾ
ਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮ, ਤੇਰੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵੀ ਤੇਰੀਆਂ ਹੀ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਾਸਾ ਰਸਨਾ ਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੇਰੀ ਨੱਕ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ।
ਮਨਸ੍ਤੇ ਧਾਰਣਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਹृਦਯਂ ਤੇ ਸਮਾਧਿਕਃ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਧਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਮਾਧੀ ਹੈ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਤਵ ਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਪਿਛਲਾ, ਮੌਜੂਦਾ, ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਆਦੌ ਯਾ ਤੁ ਦਯਾਭੂਤਾ ਸਸਰ੍ਜ ਨਿਖਿਲਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਬਣੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਹृਦਯਸ੍ਥਾਪਿ ਲੋਕਾਨਾਮਦृਸ਼੍ਯਾ ਮੋਹਨਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਤੇ ਮੋਹ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਦੀਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਧਾਰ ਸ੍ਵਯਮੇਵੈਕਾ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਸ੍ਯਾਮੁਦੇਤਿ ਸਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਤ੍ਰਾਨ੍ਤਮੇਤਿ ਕਾਲੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ਤਮਸੇ ਹਰਾਯੈ ਨਮੋਨਮੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣਤਃ ਸ਼ਿਵਾਯੈ
ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ, ਹਰਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ऽਖਿਲਰੂਪਤਨ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇ ऽਖਿਲਯਨ੍ਤ੍ਰਰੂਪੇ
ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਜਗਦੇਕਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ ਸ਼ਾਂਭਵਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੈ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਾਂਭਵੀ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰੂਪਮਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਦृष੍ਟਗੋਚਰਂ ਪ੍ਰਭਾਵਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਕਥਮਂਬ ਵਰ੍ਣਯੇ
ਮਾਂ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦਵੰਦ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂ?
ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਾਯਾਮਯਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਵਿਗ੍ਰਹੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਿ ਸਰ੍ਵਰੂਪਿਣਿ
ਮਾਇਆਮਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਕਰ; ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਕਰ।
ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗਮੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਵਰਦਾਖਿਲਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਜੀਵਿਤਂ ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਗਤਾਃ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ।
ਅਚਿਰਾਤ੍ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਸਭ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਯੇ ਸ੍ਤੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤਵੇਨਾਨੇਨ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਭਜਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਨਯਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨੀਰੋਗਾ ਦੀਰ੍ਘਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।
ਇਤਿ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਪਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਵੀ,
ਆਮੋਦਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।