ਏਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸੂਤਮਪृਚ੍ਛਚ੍ਛਾਂਸ਼ਪਾਯਨਿਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨੀ ਨੇ ਫਿਰ ਸੂਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨਿਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਚ੍ਛਾਪਕਾਰਣਮ੍
ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ।
ਸ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਗृਹੇਭ੍ਯ ਆਨਾਯ੍ਯ ਤਾਃ ਪਿਤਾਭ੍ਯਰ੍ਚਯਦ੍ਗृਹੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਾਸਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਸਤੀ ਨਾਮ ਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਤੀ ਨਾਮ ਦੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਅਕਰੋਤ੍ਸਂਨਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ।
ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਤੀ ਸਰ੍ਵਾਃ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਾਃ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਰਹੀਆਂ।
ਤਾਭ੍ਯੋ ਹੀਨਾਂ ਪਿਤਾ ਚਕ੍ਰੇ ਸਤ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਮਸਂਮਤਾਮ੍
ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਤੀ ਲਈ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ, ਪਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਹੋਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਯਵੀਯਸੀਭ੍ਯੋ ਪ੍ਯਧਮਾਂ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਲਈ—
ਅਹਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਸਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹ ਸਿ
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਵਰਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਾ ਬਾਲਾਃ ਸੁਤਾ ਮਮ
ਪਰ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਸੁਤਪਸ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯੋਗਾਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਭਗਤ, ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਧਰਮੀ ਹਨ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਤ੍ਰਿਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਙ੍ਗਿਰਾ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਤ੍ਰੀ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ—
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸਦਾ ਚੈਵਾਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਰਵਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਦਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਮੂਢੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਪਿਤਰਂ ਸਾ ਵੈ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੇਵੀਦਮ ਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮਿਮਂ ਦੇਹਂ ਤਾਤ ਤਵਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਹੈ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਹਮਸਂਭੂਤਾ ਸਂਭੂਤਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਦਪਿ
ਉਥੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਸੱਚੇ ਧਰਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵਾਥ ਸਮਾਸੀਨਾ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਾਦਧੇ
ਉਥੇ, ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਾ ਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਗੇਭ੍ਯੋ ਵਿਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤਾਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਚੁਕੋਪ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਭਗਵਾਨ ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਸਦਾ ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਟਿਕਾਊਂਗਾ।
ਤਾਨਹਂ ਧਾਰਯਾ ਮੀਹ ਸਤਤਂ ਚ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਟਿਕਾਊਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਹਂ ਤੈਃ ਸਹ ਭੋਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵੈ ਤਤੋ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪृਥਕ੍
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਣਗੇ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚੇਤਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਸੁਤਾ ਭਰ੍ਤृਭਿਃ ਸਹ
ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਵੈ ਮਮ ਯਜ੍ਞ ਹ੍ਯਯੋਨਿਚਾਃ
ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ।
ਅਭਿਵ੍ਯਾਹृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਚੈਵਾਸ਼ਪਤ੍ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਃ ਪੌਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਚੇ ਤਸਾਮ੍
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ ਦਾ ਪੋਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਸ਼ਾਖਿਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਂऽਤਰੇ
ਜਦ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਖਿਨ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।