ਵਿਜਹੁਸ੍ਤੇ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਮਿਵ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਯਯਾਵਬ੍ਦਾਯੁਤਂ ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਇਕ ਪਲ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਗਏ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤੋਪਦ੍ਰਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਮੋਦਂ ਪਰਮਂ ਯਯੁਃ
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਉਹ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਰਾਯਯੌ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਆਏ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਮਨਂ ਤੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਅਸ਼ੇषਦੁਃਖਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ।
ਤਯਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਦਹੇਤਾਗ੍ਨਿਰਿਵਾਪਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇਜੋ ऽਪਹਾਰਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ऽਤਿਬਲਸ੍ਯ ਤੁ
ਉਸ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਆਰਾਧਿਤਾ ਭਗਵਤੀ ਸਾ ਵਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਵੇਗੀ।
ਤਪਸੇ ਕृਤਸਨ੍ਨਾਹੋ ਯਯੌ ਹੈਮਵਤਂ ਤਟਮ੍
ਤਪ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਮਭੂਨ੍ਨਾਮ੍ਰਾ ਤਦਾਦ੍ਯਖਿਲਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਹਤੀਂ ਪੂਜਾਂ ਜਪਧ੍ਯਾਨਰਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ, ਜਪ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਾਹਾਨਿ ਚ ਸਂਯਯੁਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਤੇ ਦਸ ਦਿਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਘ ਗਏ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨਿਜਗਾਦ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਿਰ੍ਭਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਚਰਨ੍ਤੀਚ੍ਛਵਿਹਾਰਿਣਃ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤੇਨੈਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਮਾਯਾ ਯਯਾ ਸਂਮੋਹਿਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਮਾਇਆ ਬਣਾਈ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਭਵਤਾਂ ਵਿਜਯਾਰ੍ਥਾਯ ਕਰੋਤੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਰ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਹੈਮਵਤਂ ਸ਼ੈਲਂ ਪਰੇषਾਂ ਵਿਘ੍ਨਮਾਚਰ
ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਵृਦ੍ਧਾਨੁ ਪਾਹੂਯ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮਾਹ ਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਵ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਤੇਰਾ ਰਾਜ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੇਗਾ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਪ੍ਰਤਿਕਾਰ੍ਯੋ ऽਯਂ ਯਃ ਕਾਲਸ਼ਿਵਚੋਦਿਤਃ
ਇਹ ਜੋ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਕਾਲੇ ਤੁ ਭੋਗਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਚ ਸੁਖਸ੍ਯ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤਕਦੀਰ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਸੁਖ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਵਿਘ੍ਨੇ ਕृਤੇ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਅਸੀਂ ਕਰਮ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਦਤ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵੇਨੈਵ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਵਿਜਯਃ ਸਦਾ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਖੁਦ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸਹਸੇਨਾਭਿਰ੍ਯਯੌ ਹੈਮਵਤਂ ਤਟਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਕੇ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਅਲਙ੍ਘ੍ਯਮਕਰੋਦਗ੍ਰੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਕਾਰਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਕੰਧ ਬਣਾਈ।
ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਬਭਞ੍ਜਾਤਿਬਲੇਨ ਤੁ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਕੰਧ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਂ ਧੀਰੋ ਬਭਞ੍ਜ ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਹਵਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਕੰਧ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ।