ਉਗ੍ਰਕਰ੍ਮੋਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾ ਚ ਵਿਜਯਸ਼੍ਰੁਤਿ ਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਨਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਸਭ ਸੋਹਣੀਆਂ।
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਾਸ੍ਤੁਰਗਾ ਨਾਗਾਃ ਪਾਦਾਤਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਸਨ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭृਗੁਪੁਤ੍ਰਮਤਾਨੁਗਾਃ
ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮਤ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਹੋ ਗਏ।
ਗृਹੇਗृਹੇ ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਸਂਬਭੂਵੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਮ-ਰਿਵਾਜ ਮੁੜ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਪਏ।
ਤਥਾ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬੁਭੁਜੁਰ੍ਹਵ੍ਯਭੋਜਿਨਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਖਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਭਾਗ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਧਵਤ੍
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਅੱਧੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਹੀਯਮਾਨਬਲਂ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਮਲਾਪਤਿਃ
ਕਮਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਘਟਦਾ ਹੋਇਆ ਬਲ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਮਾਯਾਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਚਰਸ੍ਵ ਯਥਾਕਾਮਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣੇਗਾ।
ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾਚਿਰੇਣੈਵ ਵਿषਯਾਨੁਪਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇਂਗੀ।
ਯਯਾਚੇ ऽਪ੍ਸਰਸੋ ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਕਾਸ਼੍ਚਨ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਮੰਗਿਆ।
ਪ੍ਰਯਯੌ ਮਾਨਸਸ੍ਯਾਗ੍ਯਂ ਤਟਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਭੂਰੁਹਮ੍
ਉਹ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਚਮਕਦੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਈ।
ਨਿਵਾਸਮਕਰੋਦ੍ਰਮ੍ਯਂ ਗਾਯਨ੍ਤੀ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਸੁਹਣਾ ਟਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੀਣਾਨਿਨਦਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਮ੍
ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਮਾਯਾਮਯੇ ਮਹਾਗਰ੍ਤੇ ਪਤਿਤੋ ਮਦਨਾਭਿਧੇ
ਉਹ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਖੱਡ, ਜੋ ਮਦਨ ਨਾਮ ਦੀ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਅਥਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ऽਭੂਵਨ੍ਤ੍ਦृਦਯੇ ਸ੍ਮਰਤਾਪਿ ਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਰ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੂਸ਼੍ਰੁਵੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, ਉਹ ਨਾਰੀਆਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮੋਹਿਨੀਮੁਖ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਪਰਮਾਂ ਯਯੁਃ
ਮੋਹਣੀ ਮੁੱਖੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਪਾ ਲਿਆ।
ਵਿਜਹੁਸ੍ਤੇ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਮਿਵ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਯਯਾਵਬ੍ਦਾਯੁਤਂ ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਇਕ ਪਲ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਗਏ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤੋਪਦ੍ਰਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਮੋਦਂ ਪਰਮਂ ਯਯੁਃ
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਉਹ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਰਾਯਯੌ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਆਏ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਮਨਂ ਤੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਅਸ਼ੇषਦੁਃਖਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ।
ਤਯਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਦਹੇਤਾਗ੍ਨਿਰਿਵਾਪਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇਜੋ ऽਪਹਾਰਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ऽਤਿਬਲਸ੍ਯ ਤੁ
ਉਸ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।