ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਮੇਨਾ ਤੁ ਮਾਨਸੀ
ਜੋ ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੇਨਾ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ।
ਮੇਰੋਸ੍ਤਾਂ ਧਾਰਣੀਂ ਨਾਮ ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਾ ਸृਜਨ੍ ਘੁਭਾਮ੍
ਮੇਰੂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਾਰਣੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਜੀਵਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਬਣਾਈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਮੇਨਾ ਪਤ੍ਨੀ ਹਿਮਵਤੇ ਦਦੁਃ
ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤਤਾਂ ਨੇ ਮੇਨਾ ਨੂੰ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।
ਮੇਨਾ ਹਿਮਵਤਃ ਪਤ੍ਨੀ ਮੈਨਾਕਂ ਸਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੇਨਾ ਨੇ ਮੈਨਾਕਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਨਾਕਸ੍ਯਾ ਤ੍ਮਜਃ ਕ੍ਰੌਚਃ ਕ੍ਰੈਞ੍ਚਦ੍ਵੀਪੋ ਯਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੈਨਾਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰੌਚਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕ੍ਰੈੰਚਾ ਟਾਪੂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਈ।
ਮਨ੍ਦਰਂ ਸੁषੁਵੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਜਨਮੀਆਂ।
ਧਾਤੁਸ਼੍ਚੈਵਾਯਤਿਃ ਪਤ੍ਨੀ ਵਿਧਾਤੁਰ੍ਨਿਯਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ
ਧਾਤੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਯਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਿਯਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁषੁਵੇ ਸਾਗਰਾਦ੍ਵੇਲਾ ਕਨ੍ਯਾਮੇਕਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਵੇਲਾ ਨੇ ਇਕ ਨਿਰਮਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਵਰ੍ਣਾਯਾਂ ਸੁਤਾ ਜਾਤਾ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਃ
ਸਵਰਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਜਗ੍ਮਿ ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮਿਆ।
ਏਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸੂਤਮਪृਚ੍ਛਚ੍ਛਾਂਸ਼ਪਾਯਨਿਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨੀ ਨੇ ਫਿਰ ਸੂਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨਿਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਚ੍ਛਾਪਕਾਰਣਮ੍
ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ।
ਸ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਗृਹੇਭ੍ਯ ਆਨਾਯ੍ਯ ਤਾਃ ਪਿਤਾਭ੍ਯਰ੍ਚਯਦ੍ਗृਹੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਾਸਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਸਤੀ ਨਾਮ ਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਤੀ ਨਾਮ ਦੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਅਕਰੋਤ੍ਸਂਨਤਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ।
ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਤੀ ਸਰ੍ਵਾਃ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਾਃ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਰਹੀਆਂ।
ਤਾਭ੍ਯੋ ਹੀਨਾਂ ਪਿਤਾ ਚਕ੍ਰੇ ਸਤ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਮਸਂਮਤਾਮ੍
ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਤੀ ਲਈ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ, ਪਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਹੋਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਯਵੀਯਸੀਭ੍ਯੋ ਪ੍ਯਧਮਾਂ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਲਈ—
ਅਹਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਸਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹ ਸਿ
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਵਰਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਾ ਬਾਲਾਃ ਸੁਤਾ ਮਮ
ਪਰ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਸੁਤਪਸ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯੋਗਾਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਭਗਤ, ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਧਰਮੀ ਹਨ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਤ੍ਰਿਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਙ੍ਗਿਰਾ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਤ੍ਰੀ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ—
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸਦਾ ਚੈਵਾਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਰਵਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਦਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਮੂਢੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਪਿਤਰਂ ਸਾ ਵੈ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੇਵੀਦਮ ਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮਿਮਂ ਦੇਹਂ ਤਾਤ ਤਵਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਹੈ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਹਮਸਂਭੂਤਾ ਸਂਭੂਤਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਦਪਿ
ਉਥੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਸੱਚੇ ਧਰਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵਾਥ ਸਮਾਸੀਨਾ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਾਦਧੇ
ਉਥੇ, ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਾ ਲਿਆ।