ਸ਼ੁਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰਜ੍ਞਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਂਸੇਨ ਸਸਰ੍ਜ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੱਖ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤੇ ਵਿਆਕਤੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਇਕ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਧੂਮਿਨੀਨਾਮਧੇਯਾਂ ਚ ਭਗਿਨੀਂ ਭਣ੍ਡਦਾਨਵਃ
ਭੰਡ ਦੈਤ ਨੇ ਧੂਮਿਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਰੱਖੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਖਣ੍ਡਯਾਮਾਸ ਸ਼ੌਰ੍ਯਵੀਰ੍ਯਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਸ਼ੌਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਭਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਲਾਯਨਪਰਾਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸ੍ਵੇ ਸ੍ਵੇ ਧਾਮ੍ਨਿ ਸਦਾਵਸਨ੍
ਜੋ ਭੱਜਣ ਦੀ ਨੀਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਵਸਿਤੁਂ ਚਾਪਿ ਪਟਵੋ ਨਾਭਵਨ੍ਨਾਕਿਨਾਂ ਗਣਾਃ
ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ਦਿਗਨ੍ਤਕੋਣੇषੁ ਕੇਚਿਤ੍ਕੁਞ੍ਜੇषੁ ਭੂਭृਤਾਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਭ੍ਰष੍ਟਾਧਿਕਾਰਾ ऋਭਵੋ ਵਿਚੇਰੁਸ਼੍ਛਨ੍ਨਵੇषਕਾਃ
ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ ਰਿਭੂ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਮਤ੍ਵਾ ਤृਣਾਯਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਭਣ੍ਡਃ ਸ਼ਸ਼ਾਸਹ
ਭੰਡ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਾਸ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਤृਤੀਯਮੁਦਭੂਦ੍ਰੂਪਂ ਮਹਾਯਾਗਾਨਲਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮਹਾਨ ਯੱਗ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਤੀਜਾ ਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਧਨੁਰ੍ਵਾਣਪਰਿष੍ਕृਤਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜਘਾਨ ਭਣ੍ਡਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੰਡਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਕੌਸ਼ਲ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਕਥਂ ਬਭਞ੍ਜ ਤਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਦ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤੋੜਿਆ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਪੁਰਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦਾਕਸ਼ਾਯਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਪਾਸ੍ਯਮਾਨੋ ਮੁਨਿਭਿਰਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਗੁਣਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਮੁਨੀ ਜਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਗੁਣ ਦੁਵੈਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ।
ਸਾਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮਾ ਰਾਧ੍ਯ ਚਿਰਕਾਲਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਮਹਾਨ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਯੋਗੇਨ ਸ੍ਵਾਂ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਸੀਦ੍ਧਿਮਭੂਭृਤਃ
ਯੋਗ ਦੇ ਜਰੀਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਰ੍ਥਾਯ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਚਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਕ੍ਤਾਃ ਸਮਾਹੂਯ ਮਦਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਦਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਸੁਚਿਰਂ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਵਰਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਇਆ।
ਚਰਾਚਰਯੁਤਂ ਚੈਤਤ੍ਸृਜਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਰਚਾਂਗਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਜਗਨ੍ਮੋਹਨਰੂਪਧृਕ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਵਿਜਯਤ੍ਵਮਜੇਯਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਦਾ ਤ੍ਪ੍ਰਮੁਦਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਅਜੈਯਤਾ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਭੂਤਃ ਸ੍ਵਜਨਤੋ ਭਵਾਨ੍ਭਜਤੁ ਨਿਰ੍ਵृਨ੍ਤਿਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।
ਮਨਸੋ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ऽਦ੍ਯਾਪਿ ਮਨ੍ਮਥ
ਮਨ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਮਨਮਥਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅਮੋਘਂ ਬਲਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇ ਨ ਤੇ ਮੋਘਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਵਰੋ ऽਯਂ ਹਿ ਤਾਰਕੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ
ਇਹ ਤਾਰਕਾ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਪੁਤ੍ਰਾਦृਤੇ ऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਕਰਾਚ੍ਚ ਭਵੇਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵਤੋ ਨਾਨ੍ਯਤਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਫਲ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਹਿਮਾਚਲਤਲੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਢਲਾਣ 'ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।