ਨਾਰਦਂ ਪ੍ਰੇषਯਿਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਸਤਤਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭੇਜ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਸਹਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਜਗਾਮ ਸਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਭੋਗਿਭੋਗਾਸਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਮਾਗਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਸੱਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਵਾਲੀ ਅਸਨ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਤ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਤੋ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਦਰ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਗਮਨਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਭਵਤੋਪਾਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਜੋ ਰੂਪ ਤੁਸੀਂ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਓ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਕਾਮਧृਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਰੂਰ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨਵੈਭਵਾਲ੍ਲਬ੍ਧਂ ਰੂਪਮਦ੍ਵੈਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਧਿਆਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਅਸਚਰਜ ਰੂਪ।
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਿਰੋ ऽਧਤ੍ਤ ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ, ਮਹਾਂ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕਿਹਾ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ', ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਮਮਭਿਰਾਮਂ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਬਾਗ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ ਸੀ।
ਚਂਪਕਸ੍ਤਬਕਾਮੋਦਸੁਰਭੀਕृਤਦਿਕ੍ਤਟਮ੍
ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਮਹਿਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼ੋਕਮਣ੍ਡਲੀਕਾਣ੍ਡਸਤਾਣ੍ਡਵਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਕਮ੍
ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਦੇ ਝੂਲਦੇ ਚੋਟੀ ਨਾਲ।
ਪਾਟਲੋਦਾਰਸੌਰਭ੍ਯਪਾਟਲੀਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਪਾਟਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਪਾਟਲਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਦੀਰ੍ਘਿਕਾਦੀਰ੍ਘਪਙ੍ਕਜਸ਼੍ਰੀਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਲੰਬੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਨ੍ਤਾਨਪ੍ਰਸਵਾਮੋਦਸਨ੍ਤਾਨਾਧਿਕਵਾਸਿਤਮ੍
ਚੰਦਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਤਰੋਰ੍ਮੂਲੇ ਕਾਨ੍ਤਾ ਕਾਚਿਦਦृਸ਼੍ਯਤ
ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਆਕृष੍ਟਪਦ੍ਮਰਾਗਾਭਾ ਚਰਣਾਬ੍ਜਨਖਚ੍ਛਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਰਗੇ ਲਗਦੇ ਸਨ।
ਕਲਨਿਃਸ੍ਵਨਮਞ੍ਜੀਰਪਦਪਦ੍ਮਮਨੋਹਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਈਆਂ ਪਾਇਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਝੰਕਾਰ, ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪਤਾ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਕਰਿਸ਼ੁਣ੍ਡਾਕਦਲਿਕਾਕਾਨ੍ਤਿਤੁਲ੍ਯੋਰੁਸ਼ੋਭਿਨੀ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣਾਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਡ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪਤਾ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅਲਙ੍ਕृਤਨਿਤਂਬਾਢ੍ਯਾ ਜਘਨਾਭੋਗਭਾਸੁਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜਘਣਾ ਆਪਣੀ ਭਰਪੂਰੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਨਤਨਾਭਿਮਹਾਵਰ੍ਤ੍ਤਤ੍ਰਿਵਲ੍ਯੂਰ੍ਮਿਪ੍ਰਭਾਝਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਗਹਿਰੀ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਘੁੰਮਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਤਿਪੀਵਰਵਕ੍ਸ਼ੋਜਭਾਰਭਙ੍ਗੁਰਮਧ੍ਯਭੂਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨਰਮ ਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਭਰੇ ਹੋਏ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀ ਹੋਈ।
ਸੋਰ੍ਮਿਕਾਂ ਗੁਲਿਮਨ੍ਮृष੍ਟਸ਼ਙ੍ਖਸੁਨ੍ਦਰਕਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਗੜੀ ਹੋਈ ਸਾਂਪ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਂਪ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪਤਾ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸ਼ੁਚਿਭਿਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਰੂਪੈਰ੍ਵਿਭਾਸ੍ਵਰੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ।
ਸ੍ਥੂਲਮੌਕ੍ਤਿਕਸਨ੍ਨਦ੍ਧਨਾਸਾਭਰਣਭਾਸੁਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਵੱਡੇ ਮੋਤੀ ਦੇ ਨੱਕ-ਗਹਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਰ੍ਧੇਨ੍ਦੁਤੁਲਿਤਾਫਾਲੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕॢਪ੍ਤਾਲਕਚ੍ਛਟਾ
ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਵਕਰ੍ਪੂਰਕਸ੍ਤੂਰੀਰਸਾਮੋਦਿਤਵੀਟਿਕਾ
ਉਹ ਨਵੇਂ ਕਪੂਰ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੀ ਪਾਨ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਕਸ੍ਤੂਰਿਤਿਲਕਾ ਨੀਲਕੁਨ੍ਤਲਸਂਹਤਿਃ
ਚਮਕਦੀ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਟਿਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਸਨ।
ਸੀਮਨ੍ਤਰੇਖਾਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਸਿਂਦੂਰਸ਼੍ਰੇਣਿਭਾਸੁਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਸਿਉਂਟ ਵਿਚ ਲਾਲ ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।