ਕਲਹਪ੍ਰਿਯ ਦੇਵਰ੍षੇ ਕਿਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਕਿਨਾਮ੍
ਕਲਹ ਪਸੰਦ ਦੇਵਰਸ਼ੇ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਕਿਂ ਵਾਪ੍ਯਮृਤਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾਪਿ ਕਿਂ ਕृਤਮ੍
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਉਵਾਚ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਿਆ।
ਤਥਾਪਿ ਪਰਿਪृष੍ਟੇਨ ਮਯਾ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ऽਧੁਨਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਆਦਿਨਾਰਾਯਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮੋਹਿਨੀਰੂਪਮਾਦਧੇ
ਮਹਾਨ ਆਦਿ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਰਤਾਃ ਸਮਰੋਧ੍ਯਮਾਤ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਲੜਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮੇਵ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਏਵ ਪੀਯੂषਮਸ਼ੇषਂ ਵਿਤਤਾਰ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜ੍ਵਲਨ੍ਮਨ੍ਯੁਮੁਖਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਪਰਾਜਿਤਾ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾ ਨष੍ਟਾਃ ਪਾਤਾਲਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਮਿੱਟ ਗਏ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਾਰਦਂ ਪ੍ਰੇषਯਿਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਸਤਤਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭੇਜ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਸਹਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਜਗਾਮ ਸਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਭੋਗਿਭੋਗਾਸਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਮਾਗਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਸੱਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਵਾਲੀ ਅਸਨ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਤ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਤੋ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਦਰ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਗਮਨਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਭਵਤੋਪਾਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਜੋ ਰੂਪ ਤੁਸੀਂ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਓ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਕਾਮਧृਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਰੂਰ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨਵੈਭਵਾਲ੍ਲਬ੍ਧਂ ਰੂਪਮਦ੍ਵੈਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਧਿਆਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਅਸਚਰਜ ਰੂਪ।
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਿਰੋ ऽਧਤ੍ਤ ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ, ਮਹਾਂ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕਿਹਾ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ', ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਮਮਭਿਰਾਮਂ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਬਾਗ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ ਸੀ।
ਚਂਪਕਸ੍ਤਬਕਾਮੋਦਸੁਰਭੀਕृਤਦਿਕ੍ਤਟਮ੍
ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਮਹਿਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼ੋਕਮਣ੍ਡਲੀਕਾਣ੍ਡਸਤਾਣ੍ਡਵਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਕਮ੍
ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਦੇ ਝੂਲਦੇ ਚੋਟੀ ਨਾਲ।
ਪਾਟਲੋਦਾਰਸੌਰਭ੍ਯਪਾਟਲੀਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਪਾਟਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਪਾਟਲਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਦੀਰ੍ਘਿਕਾਦੀਰ੍ਘਪਙ੍ਕਜਸ਼੍ਰੀਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਲੰਬੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਨ੍ਤਾਨਪ੍ਰਸਵਾਮੋਦਸਨ੍ਤਾਨਾਧਿਕਵਾਸਿਤਮ੍
ਚੰਦਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਤਰੋਰ੍ਮੂਲੇ ਕਾਨ੍ਤਾ ਕਾਚਿਦਦृਸ਼੍ਯਤ
ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਆਕृष੍ਟਪਦ੍ਮਰਾਗਾਭਾ ਚਰਣਾਬ੍ਜਨਖਚ੍ਛਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਰਗੇ ਲਗਦੇ ਸਨ।
ਕਲਨਿਃਸ੍ਵਨਮਞ੍ਜੀਰਪਦਪਦ੍ਮਮਨੋਹਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਈਆਂ ਪਾਇਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਝੰਕਾਰ, ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪਤਾ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਕਰਿਸ਼ੁਣ੍ਡਾਕਦਲਿਕਾਕਾਨ੍ਤਿਤੁਲ੍ਯੋਰੁਸ਼ੋਭਿਨੀ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣਾਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਡ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪਤਾ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।