ਨਿष੍ਠੁਰੈਃ ਕਿਂ ਵृਥਾਲਾਪੈਃ ਕਣ੍ਠਸ਼ੋषਣਹੇਤੁਭਿਃ
ਕਿਉਂ ਨਿਰਥਕ ਤੇ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਗਲੇ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ?
ਯੂਯਂ ਤਥਾਮੀ ਨਿਤਰਾਮਤ੍ਰ ਹਿ ਕ੍ਲੇਸ਼ਭਾਗਿਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ।
ਮਮ ਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸੁਧਾਪਾਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਤਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੀਯੂषਕਲਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯੈ ਦਦੁਸ੍ਤੇ ਮੁਗ੍ਧਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਮੂੜ੍ਹ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਘੜਾ ਦੇ ਬੈਠੇ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਵृਥਕ੍ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਝੂਠੀ ਕਤਾਰ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤੂष੍ਣੀਂ ਭਵਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਦੀਯਤੇ ਮਯਾ
ਸਭ ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵੰਡਾਂਗੀ।
ਸਾ ਤੁ ਸਂਮੋਹਿਤਾਸ਼੍ਲੇषਲੋਕਾ ਦਾਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਮਗਨ ਕਰਕੇ, ਵੰਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਕਮਨੀਯਵਿਭੂषਾਢ੍ਯਾ ਕਲਾ ਸਾ ਪਰਮਾ ਬਭੌ
ਸੁਹਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪਰਮ ਕਲਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੁਧਾਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤਾਪਙ੍ਕ੍ਤੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਰ੍ਵ੍ਯਾ ਤਦਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੁਧਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਰਚੀ ਨਾਲ ਪਾਉਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਪੀਤਾਮृਤਸ਼ਿਰੋਮਾਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯੋਮ ਜਗਾਮ ਚ
ਉਸ ਪੀਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਿਰ ਭਰ ਕੇ ਹੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਪੁਰਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸਾਨਿਨਾਯ ਤਿਰੋਦਧੇ
ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਤਰ ਲਿਆ ਕੇ ਛੁਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਵੇਲਂ ਕੇਵਲਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯੁਦ੍ਧਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਦੁਰ੍ਵਲੈਰਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਯੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤ ਸਾਯੁਧਾਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੇ।
ਦਿਗਨ੍ਤਾਨ੍ਕਤਿਚਿਜ੍ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਤਾਲਂ ਕਤਿਚਿਦ੍ਯਯੁਃ
ਕੁਝ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਗਏ।
ਆਤ੍ਮੀਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਜਹ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰੀਕਟਾਕ੍ਸ਼ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਜਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾਕਾਮਂ ਚਰਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵਦਾ ਹृष੍ਟਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ, ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਕਾਮਚਾਰੀ ਤੁ ਕੈਲਾਸਂ ਨਾਰਦੋ ਗਤਃ
ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਨਾਰਦ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਸਂਭਾਵ੍ਯਮਾਨੋ ऽਸੌ ਤੁष੍ਟੋ ਵਿष੍ਟਰਮਾਸ੍ਤ ਸਃ
ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲੰਬਾ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਵਤੀਜਾਨਿਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਾਫ ਸਫ਼ਟਿਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਲਹਪ੍ਰਿਯ ਦੇਵਰ੍षੇ ਕਿਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਕਿਨਾਮ੍
ਕਲਹ ਪਸੰਦ ਦੇਵਰਸ਼ੇ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਕਿਂ ਵਾਪ੍ਯਮृਤਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾਪਿ ਕਿਂ ਕृਤਮ੍
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਉਵਾਚ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਿਆ।
ਤਥਾਪਿ ਪਰਿਪृष੍ਟੇਨ ਮਯਾ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ऽਧੁਨਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਆਦਿਨਾਰਾਯਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮੋਹਿਨੀਰੂਪਮਾਦਧੇ
ਮਹਾਨ ਆਦਿ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਰਤਾਃ ਸਮਰੋਧ੍ਯਮਾਤ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਲੜਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮੇਵ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਏਵ ਪੀਯੂषਮਸ਼ੇषਂ ਵਿਤਤਾਰ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜ੍ਵਲਨ੍ਮਨ੍ਯੁਮੁਖਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਪਰਾਜਿਤਾ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾ ਨष੍ਟਾਃ ਪਾਤਾਲਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਮਿੱਟ ਗਏ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।