ਅਪਰੇਣ ਚ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਮਹਤਾ ਤੇਜਸਾ ਮੁਹੁਃ
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਤਨ ਕੀਤਾ।
ਤੇਜਸਾ ਪੁਨਰਨ੍ਯੇਨ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰਸਹੇਨ ਸਃ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਲਪੂਰਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਬ੍ਧੌ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ,
ਮੁਦਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਦੈਤੇਯਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਦਿਵਿ ਚਿਨ੍ਤਯਤਾਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?'
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸਾ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸੁਰਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯੇषਾਂ ਤੇਨੈਵਾਸੁਰਸ਼ਬ੍ਦਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਰਕੇ 'ਅਸੁਰ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਗ੍ਰਹਣਤੋ ऽਪ੍ਯੇਤੇ ਸੁਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ 'ਸੁਰ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ।
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ਸੁਂਗਧੇਨ ਪਰਿਤੋ ਵਾਸਯਞ੍ਜਗਤ੍
ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਉਠੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਰ੍षੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਨੋਹਰਾਃ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਵਿषਜਾਤਂ ਤਦੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਜਗृਹੁਰ੍ਨਾਗਜਾਤਯਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਨਾਗ ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਜਯਾ ਨਾਮ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਭੈਰਵਸ੍ਤਾਮੁਪਾਦਦੇ
ਵਿਜਯਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਭੈਰਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ ਕਰੇ ਬਿਭ੍ਰਦਮृਤਾਢ੍ਯਂ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍
ਉਹ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਮੁਨਯਸ਼੍ਚਾਭਵਂਸ੍ਤੁष੍ਟਾਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਤਪਸਾਂ ਨਿਧੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਉਤ੍ਥਿਤਾ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਹਾਰ੍ਮਵਾਤ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਲੈ ਕੇ ਉਭਰੀ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤੁष੍ਟ ਹृਦਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਜਗੁਃ ਪਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਗਾਇਕੀ ਕੀਤੀ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਮੁਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਆਈਆਂ।
ਆਦਾਯ ਸ੍ਨਾਪਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪਦ੍ਮਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਪਦ੍ਮਮਾਲਾਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਃ
ਦੁੱਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਯਯੌ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਰਮਾ
ਰਮਾ, ਸਭ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਦੇਵਾਨ੍ਦਯਾਰ੍ਦ੍ਰਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਾਲਕਣ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ।
ਅਙ੍ਗੀਕृਤਾ ਮਹਾਧੀਰਾਃ ਪ੍ਰਮੋਦਂ ਪਰਮਂ ਯਯੁਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭृਸ਼ਮੁਦ੍ਵੇਗਮਾਗਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਅਥਾਸੁਰਾਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਕਲਹੋ ऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧਯਾਮਾਸਲਲਿਤਾਂ ਸ੍ਵੈਕ੍ਯਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਲਲਿਤਾ, ਜੋ ਇਕਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਿਜਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼ਂਭੁਃ ਕੈਲਾਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਸ਼ੰਭੂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਿਆ।
ਅਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਂਪਰਾਯਮਕੁਰ੍ਵਤ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਤਦੇਕਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਤਦ੍ਰੂਪਃ ਸਮਜਾਯਤ
ਇਕਾਗ੍ਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਵੇषਾਢ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਨ੍ਦਸ੍ਮਿਤੇਨ ਦੈਤੇਯਾਨ੍ਮੋਹਯਨ੍ਤੀ ਜਗਦ ਹ
ਉਸ ਦੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।