ਤਤੋ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਨਾਰਾਯਣਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸੋ ऽਪਿ ਬਹੁਧਾ ਕृਪਯਾ ਲੋਕਨਾਯਕਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੇ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਤੇषਾਮਪਿ ਵਰਂ ਦਦੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਛੇਦੇ ਪੁਨਰ੍ਭਵਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸ਼ਾਖਿਨਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੁੜ ਵਧਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤੇष੍ਵਘਂ ਪ੍ਰਬਭੂਵਾਸ਼ੁ ਰਜੋਨਿਰ੍ਯਾਸਮੂषਰਮ੍
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ, ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ—ਰਸ ਦੇ ਵਹਿਣ ਨਾਲ ਬਾਂਝਪਨ ਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਮਮ ਸ਼ਾਪੋ ਵृਥਾ ਨ ਸ੍ਯਾਦਸ੍ਤੁ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਮੁਨੇ
ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਭਾਵਿਕਾਰ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮੇਵ ਤਦਾ ਯਯੌ
ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਘਟਨਾ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਮਤ੍ਤਤ੍ਵਾਤ੍ਕੈਲਾਸਾਦ੍ਰਿਮਪੀਡਯਤ
ਰਾਜ ਦੀ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮਦਭ੍ਰਂਸ਼ਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਹ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧੁਨਾ ਪਸ਼੍ਯਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਕਨ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਮਜਾਯਤ
ਹੁਣ ਵੇਖ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਗਾਲੀ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਨ ਯਮਾ ਨਾਪਿ ਨਿਯਮਾ ਨ ਤਪਾਸਿ ਚ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਤਪ ਨਹੀਂ।
ਨਿਃਸ੍ਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧੈਰ੍ਯਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ऽਭਵਨ੍
ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਧੀਰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਾਸਤਿਕ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਧੂਸਰਾਕਾਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਕਾਨ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸੂਰਜ ਫਿੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵੀ ਲੁੱਟ ਗਈ ਹੈ।
ਨ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਂ ਭਾਗਾ ਨਭੋ ਨੈਵ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ।
ਵਿਨष੍ਟਪ੍ਰਯਮੇਵਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ, ਜਿੰਨਾ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮਲਕਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਬਬਾਧਿਰੇ
ਮਲਕ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਯਾਨਪਾਲਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਯੁਧੈਃ ਸਮਤਾਡਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਾਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਖਵੇਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਮਨ੍ਦਿਰਸ੍ਥਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਰ੍ਯਪੀਡਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਭृਸ਼ਮਬਾਧਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਗਤੋ ਦੇਵੈਃ ਪਲਾਯਨਪਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ, ਉਹ ਭੱਜਣ ਦੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਯਥਾਵਤ੍ਕਥਯਾਮਾਸ ਨਿਖਿਲਂ ਦੈਤ੍ਯਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੀਆਂ।
ਹਤਸ਼੍ਰੀਕਂ ਹਰਿਹਯਮਾਲੋਕ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਹਰੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਦੈਤ੍ਯਾਰਾਤਿਰ੍ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਸ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸਮਸ੍ਤਦੇਵਸਹਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧਿਮੁਪਾਯਯੌ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਵਾਗ੍ਵਰਿष੍ਠਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਜਗਾਦ ਸ ਕਲਾਨ੍ਦੇਵਾਞ੍ਜਗਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਣਲਂਪਟਃ
ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਯਦੁਚ੍ਯਤੇ ਮਯੇਦਾਨੀਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਸ੍ਤ ਦ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਨਾ।
ਅਸੁਰੈਰਪਿ ਸਂਧਾਯ ਸਮਮੇਵ ਚ ਤੈਰਿਹ
ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਸਹਾਯੇ ਤੁ ਮਥ੍ਯਤਾਮਮृਤਂ ਸੁਰਾਃ
ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਮਥੋ।