ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਗਦਸ੍ਵ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕੀ ਹੈ? ਬੋਲੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।
ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪਵਤੀ ਨਾਮ ਧਾਤ੍ਰੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਿਤਾ
ਰੂਪਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਧਾਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਭਵਾਨਧਿਕृਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕृਤਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ऋषੀਣਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਤਦਾ
ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਵਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਵਦਨ੍ਤੁ ਤਦ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣ।
ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ ਵਿਧਿਬਲੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਾਃ ਸ਼ੇਪੁਰ੍ਮਾਮृषਯੋ ऽਖਿਲਾਃ
ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੈਃ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਖਿਨ੍ਨਃ ਕਾਞ੍ਚੀਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਾਂਚੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਵਤਾ ਸਹ ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਪੌਰੋਹਿਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮਾਦਰਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯੋ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਮਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਿਆ।
ਬਭੂਵਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਬਲੌ ਤਦਾ ਦੇਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਸਵੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ।
ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਨਗਾਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁ ਤਪਸਃ ਸਾਧਨਂ ਵਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਤਪस्या ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤ੍ਰਯੀ ਮੁਖਰਦਿਗ੍ਭਾਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਦੈਕਨਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਯੌਗਪਦ੍ਯੇਨ ਛਿਨ੍ਨਾਤ੍ਯਾਸਂਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਤੁ
ਤੂੰ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਕੇ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤੋ ਮੇਰੁਗੁਹਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨਬ੍ਦਾਨ੍ਹਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ੋਕੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਾਥਕਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਦੈਤ੍ਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਆਸਰਾ ਖੋ ਕੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਨਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਮੂਚਿਰੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਗਏ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਂ ਵੇਤ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਤ੍ਮਭੂਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪੋ-ਆਪ ਬਣਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਨਾਰਾਯਣਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸੋ ऽਪਿ ਬਹੁਧਾ ਕृਪਯਾ ਲੋਕਨਾਯਕਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੇ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਤੇषਾਮਪਿ ਵਰਂ ਦਦੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਛੇਦੇ ਪੁਨਰ੍ਭਵਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸ਼ਾਖਿਨਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੁੜ ਵਧਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤੇष੍ਵਘਂ ਪ੍ਰਬਭੂਵਾਸ਼ੁ ਰਜੋਨਿਰ੍ਯਾਸਮੂषਰਮ੍
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ, ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ—ਰਸ ਦੇ ਵਹਿਣ ਨਾਲ ਬਾਂਝਪਨ ਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਮਮ ਸ਼ਾਪੋ ਵृਥਾ ਨ ਸ੍ਯਾਦਸ੍ਤੁ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਮੁਨੇ
ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਭਾਵਿਕਾਰ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮੇਵ ਤਦਾ ਯਯੌ
ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਘਟਨਾ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਮਤ੍ਤਤ੍ਵਾਤ੍ਕੈਲਾਸਾਦ੍ਰਿਮਪੀਡਯਤ
ਰਾਜ ਦੀ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮਦਭ੍ਰਂਸ਼ਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਹ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।