ਅਨ੍ਨਸੂਕ੍ਤਂ ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭृਗੁਰ੍ਵੈ ਵਾਰੁਣੀਤਿ ਚ
ਅੰਨ ਦੇ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੈ ਵਾਰੁਣੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ,
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਦਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹ੍ਯੇषਾਮਨ੍ਨਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਦੋषਭਾਕ੍
ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਨ ਖਾਏ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਸੋ ऽਹਂਭਾਵੇਨ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਦਾ ਭਾਵ ਰੱਖ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ।
ਸੋ ऽਹਂਭਾਵੇਨ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਨ ਦੋषੈਃ ਪ੍ਰਵਿਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਦਾ ਭਾਵ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਂ ਪਰਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੀਮ੍
ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ,
ਨਾਸ੍ਯਾਨ੍ਨਦੋषਜਂ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰਯਭਯਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਡਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਪਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਰੇਵਾਸ੍ਯ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਜੋ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਕismet ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਦੁष੍ਕृਤਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕਾਰੋ ਭਵਤਾ ਸਮ੍ਯਗੀਰਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪਾਪ ਦਾ ਉਪਾਏ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਗਦਸ੍ਵ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕੀ ਹੈ? ਬੋਲੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।
ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪਵਤੀ ਨਾਮ ਧਾਤ੍ਰੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਿਤਾ
ਰੂਪਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਧਾਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਭਵਾਨਧਿਕृਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕृਤਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ऋषੀਣਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਤਦਾ
ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਵਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਵਦਨ੍ਤੁ ਤਦ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣ।
ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ ਵਿਧਿਬਲੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਾਃ ਸ਼ੇਪੁਰ੍ਮਾਮृषਯੋ ऽਖਿਲਾਃ
ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੈਃ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਖਿਨ੍ਨਃ ਕਾਞ੍ਚੀਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਾਂਚੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਵਤਾ ਸਹ ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਪੌਰੋਹਿਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮਾਦਰਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯੋ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਮਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਿਆ।
ਬਭੂਵਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਬਲੌ ਤਦਾ ਦੇਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਸਵੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ।
ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਨਗਾਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁ ਤਪਸਃ ਸਾਧਨਂ ਵਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਤਪस्या ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤ੍ਰਯੀ ਮੁਖਰਦਿਗ੍ਭਾਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਦੈਕਨਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਯੌਗਪਦ੍ਯੇਨ ਛਿਨ੍ਨਾਤ੍ਯਾਸਂਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਤੁ
ਤੂੰ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਕੇ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤੋ ਮੇਰੁਗੁਹਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨਬ੍ਦਾਨ੍ਹਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ੋਕੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਾਥਕਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਦੈਤ੍ਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਆਸਰਾ ਖੋ ਕੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਨਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਮੂਚਿਰੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਗਏ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਂ ਵੇਤ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਤ੍ਮਭੂਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪੋ-ਆਪ ਬਣਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।