ਚਚਾਰ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਤੁ ਵਾਯੁਭੂਤੋਂऽਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਃ
ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਿਤੋ ਵ੍ਰਜ
ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਇਥੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾ।
ਨਿਰ੍ਵੇਦਂ ਪਰਮਾਪਨ੍ਨਾ ਮੁਨਿਮੇਵਮਭਾषਤ
ਉੱਚੀ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮুনি ਨੇ ਇੰਝ ਆਖਿਆ।
ਹਹੈਵਾਸ੍ਤੇ ਪਤਿਰ੍ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਲਭਤੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਮਾਲਕ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਪਰਿਹਾਰੋ ऽਥਵਾ ਕਿਂ ਤੁ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤੇਨ ਵਾ
ਹੋਰ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਜਾਂ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਉਪਾਅ ਕਰੀਏ?
ਭੋਗਾਤ੍ਮਕਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੁ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰ੍ਯਕਰਂ ਤਵ
ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਭੋਗਾਂ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਸਾਂਬਿਕਮ੍
ਉਹ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ 'ਚ ਨਿੱਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਮਨੁਂ ਜਪੇਤ੍
ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕੇ, ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਕਲੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਯੇਤਿ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਿਮਾਗਮਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ,' ਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਯਦੋषੇਣ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਮਵਾਪ ਸਃ
ਚੋਰੀ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਵਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਕਾਲਧਰ੍ਮਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਹ ਦੌਲਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਮਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੈਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਯਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕਿਮਿਚ੍ਛਥ ਫਲਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਦੁष੍ਕृਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਸ੍ਯ ਵਾ
ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤ੍ਵਾਦੌ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਾਪਸ੍ਯ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ।
ਏਤਸ੍ਯੈਵ ਬਲਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਚ੍ਛਤ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਯਥੋਚਿਤਫਲੋਪੇਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਜਗ੍ਮੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਜੋ ਜੋ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣੇ ਸਨ, ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੈਲਾਸੇ ऽਦ੍ਯਾਪਿ ਮੋਦਤੇ
ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਾਦਿਕਾਨਾਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸੇਤੂ ਬਣਾਉਣ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦਰ੍ਧਂ ਤੁ ਤਦਰ੍ਧੇਨ ਯੁਤਾਃ ਪਰੇ
ਵਜਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਅੱਧੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤੇਨ ਤੇਨੈਵ ਕृਤੈਸ੍ਤਤ੍ਪਰਿਹਾਰਕੈਃ
ਉਸੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੇ ਉਸਦੇ ਉਪਾਅ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਂ ਦੋषਕਰਂ ਕਿਂ ਤੁ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਖਾਣਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯੂਨਤਰਂ ਪਾਪਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਾਰ੍ਦ੍ਧਤਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਪ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਧਾ, ਫਿਰ ਚੌਥਾ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਪਿ ਤृਤੀਯਾਦਿ ਪੇਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਵਿਨਾ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਆਗੇ ਪੀ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਅਭਰ੍ਤृਸਨ੍ਨਿਧੌ ਨਾਰੀ ਮਦ੍ਯਂ ਪਿਬਤਿ ਲੋਲੁਪਾ
ਜਦ ਪਤੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ, ਲਾਲਚੀ ਇਸਤਰੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਮਾਦਿਨੀਤਿ ਸਾਖ੍ਯਾਤਾ ਤਾਂ ਤ੍ਯਜੇਦਨ੍ਤ੍ਯਜਾਮਿਵ
ਉਹ ਪਾਗਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਅੰਤਜ ਸਮਝ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਦ੍ਯਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਰ੍ਤृਸਙ੍ਗਮੇ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਮਦਿਰਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅੱਧਾ ਹੈ; ਪਤੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਤੇ ਚੌਥਾ।
ਜਪੇਚ੍ਚਾਯੁਤਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮੇਵ ਵਾ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਇਤਰੀ ਜਾਂ ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪਿ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਦਰ੍ਧੋਰ੍ऽਧਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਤਿੰਨ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਖ਼ਤਰੀ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਲੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਜਪੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।