ਏਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕਂ ਪਾਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਧਿਕਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਇਹ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਤੇਯਦੋषਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਚੋਰੀ ਦਾ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਵਾਪ੍ਯਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਨ ਦਰਿਦ੍ਰਧਨਂ ਹਰੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਗਰੀਬ ਦਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ਹਨ੍ਯਾਦਵਿਚਾਰੇਣ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਬੰਦਾ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਕਤਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੇਯਾਦਧਃਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਗੁਣਂ ਤ੍ਵਘਮ੍
ਚੋਰੀ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਪ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਗੁਣੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਧਨਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਾਤਿਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨੀਰੋਗਿਣੋ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਖਿਨੋ ਦਯਯਾਞ੍ਚਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸਿਆਣੇ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਦਇਆ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੋਕਾਸ੍ਤੋਕਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਮਪਾਹਰਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਦ੍ਗੋਪਨਂ ਨਿਸ਼ਾਰ੍ਧਾਯਾਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੂਰਂ ਗਤੇ ਸਤਿ
ਉਹ ਲੁਕਾਉਣਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ,
ਜਹਾਰਾਵਿਦਿਤਸ੍ਤੇਨ ਕਾष੍ਠਭਾਰਂ ਵਹਨ੍ਯਯੌ
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸ ਕੇ ਲੱਕ ਕੇ ਲੱਕੜਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਵਜ੍ਰੋ ऽਪਿ ਧਨਤृष੍ਮਯਾ
ਫਿਰ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਵਜ੍ਰ ਫੇਰ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਕਿਰਾਤੋ ऽਪਿ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਭਾषੇ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਕਿਰਾਤ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਲਬ੍ਧਂ ਧਨਮਿਦਂ ਭੀਰੁ ਸਮਾਧਤ੍ਸ੍ਵ ਧਨਾਰ੍ਥਿਨਿ
ਇਹ ਧਨ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ ਡਰਪੋਕ, ਤੂੰ ਇਹ ਸੰਭਾਲ ਲੈ, ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਵਪਤਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਮਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯੈਵਮਚਿਰਾਦ੍ਬਹੁਭਾਗ੍ਯਵਤੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ ਚਿਰਂ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਲ੍ਮੀਕਜਨ੍ਮਨਃ
ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਲਮੀਕ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ।
ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵृਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਤਦੇਵ ਤਿष੍ਠਤਿ ਚਿਰਾਦਨ੍ਯਦ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਕਾਲਤਃ
ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵੈਤੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਪੀਕੂਪਾਦਿਕਾਞ੍ਛੁਭਾਨ੍
ਇਸ ਧਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੂਆਂ, ਤਲਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ।
ਬਹੂਦਕਸਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਉਹ ਇੱਥੇ ਉੱਥੇ ਜਿਥੇ ਜਿਥੇ ਪਾਣੀ ਵੱਧ ਸੀ, ਓਥੇ ਓਥੇ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸੁਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂ ਸਾਧ੍ਯਂ ਤਟਾਕਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯੋਦਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਖਰਚ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਝੀਲ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਦੇ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਸਂਬੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਾਕੁਲੋ ऽਭਵਤ੍
ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕੰਮ ਅਧੂਰਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਬਹੁਧਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਧਨਂ ਭੂਰਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਤੇਨਾਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਮਨ੍ਵਗਾਤ੍
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਮਧ੍ਯੇ ਜਲਾਵृਤਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਃ
ਉਥੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਰੰਗੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਲ ਬਣਾਇਆ।
ਸੇਤੁਮਧ੍ਯੇ ਚਕਾਰਾਸੌ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯਤਨਂ ਮਹਤ੍
ਪੁਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤੇਨਾਗ੍ਰ੍ਯਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪਿ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਖੇਤ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਦੇਵਵ੍ਰਾਤਮੁਖਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।