ਇष੍ਟਾਨਿ ਯੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਭਾਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨਾਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਗਰੀਬ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਦਾਗਮਨੇ ਚੈਵ ਹਨ੍ਯਾਨ੍ਮੇਧ੍ਯਾਨ੍ਪਸ਼ੂਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਿਤਾਨਿ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧਾਨਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ, ਉਹ ਕਰਨ; ਤੇ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਹਨ, ਉਹ ਛੱਡਣ।
ਮਮਾਯਮਿਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਲਹਃ ਸਮਜਾਯਤ
‘ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਵਿਭਜ੍ਯੈਕੈਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੰਡ ਕੇ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਪਿਤਾਭੂਤ੍ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਯੈਤਦਖਿਲਂ ਕਰ੍ਮ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸੁਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਕਰਕੇ ਬਣੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯੈਵ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਯਾਗਾ ਮਨ੍ਮੁਖਾਤ੍ਤੁ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ
ਯਜਨ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸੋਚੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਯਗ ਵਿਚ ਕਰੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਵਕਾਃ ਸਂਤੁਭੂਤਾਨਾਮਪਿ ਤृਪ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਹਨ।
ਤਦੁਕ੍ਤੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਚਕਾਰ ਚ ਮਹਾਕ੍ਰਤੂਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਯਗ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਿਭਾਗੋ ਵੇਦੇषੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਤ੍ਵਾਦਿਹ ਨੋਦਿਤਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਆਪਤ੍ਸੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾਪਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਗੁਰ੍ਵਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪਸ਼ੋ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਾਸ਼ਿਵਃ ਸਞ੍ਛਿਵੋ ਹ੍ਯਸਿ
ਉਠ ਜਾ, ਪਸ਼ੂ, ਤੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈਂ।
ਯਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਕੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਰੁਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਵੈ ਪਸ਼ੋ
ਕਿਉਂਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਪਸ਼ੂ।
ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਵਾ ਪਰਾਰ੍ਥਂ ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਆਪਣੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਮਨਃਸਂਕਲ੍ਪਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਮਹਤਾਂ ਸ਼ਿਵਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਪਾਈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਜੋਤ ਹੈ,
ਜਪਹੋਮਾਰ੍ਚਨਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਮਿष੍ਟਂ ਚ ਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਪ, ਹੋਮ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਿਂ ਵਾ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਚੋਰੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕਂ ਪਾਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਧਿਕਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਇਹ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਤੇਯਦੋषਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਚੋਰੀ ਦਾ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਵਾਪ੍ਯਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਨ ਦਰਿਦ੍ਰਧਨਂ ਹਰੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਗਰੀਬ ਦਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ਹਨ੍ਯਾਦਵਿਚਾਰੇਣ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਬੰਦਾ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਕਤਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੇਯਾਦਧਃਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਗੁਣਂ ਤ੍ਵਘਮ੍
ਚੋਰੀ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਪ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਗੁਣੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਧਨਹਾਰਕਃ
ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਾਤਿਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨੀਰੋਗਿਣੋ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਖਿਨੋ ਦਯਯਾਞ੍ਚਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸਿਆਣੇ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਦਇਆ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੋਕਾਸ੍ਤੋਕਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਮਪਾਹਰਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,