ਗਜਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਥ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਫਿਰ ਹਾਥੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਨ ਧृਤਾ ਮਾਲਾ ਸ਼ਿਰਸਾ ਤੁ ਮਯਾਰ੍ਪਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਾਲਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਪਾਈ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।'
ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਧृਤਾ ਯਾ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇਹਿ ਸਾ
ਜੋ ਮਾਲਾ ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ੋਭਨੋ ਹ੍ਯਤੇਜਸ੍ਕੋ ਮਮ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੂष੍ਣੀਮੇਵ ਯਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਾਵਿਕਾਰ੍ਯਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਰੀਰ੍ਨਿਤ੍ਯਪੁਰੁषਂ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥਾਨ੍ਵਗਾਤ੍
ਸਦੀਵੀ ਲੱਖਮੀ ਨੇ ਸਦੀਵੀ ਪੁਰਖ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿषਣ੍ਣਚੇਤਾ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦੇਵਰਾਟ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਲੱਖਮੀ ਤੋਂ ਵੰਜਾ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਸਮਾਹੂਯ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ऽਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
'ਅਜਿਹੇ ਅਪੂਰਵ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੂਨ ਵੇਖੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੋਪਭੋਗਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਨਾ ਨਾਸ਼ੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਜਾਂ ਫਲ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
'ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।'
ਕਰ੍ਮ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਦੁष੍ਕृਤਂ ਧਰਣੀਪਤੇਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁष੍ਪਦੋ ऽਣ੍ਡਜਾਬ੍ਜਾਸ਼੍ਚ ਤਿਰ੍ਯਚੋ ऽਨਸ੍ਥਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਚੌਪਾਏ, ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜੀਵ।
ਦਸ਼ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਰੇਕਾਰ੍ਧਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਦਿਦਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਦਸ, ਪੰਜ, ਤਿੰਨ, ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ।
ਪਿਤृਮਾਤृਗੁਰੁਸ੍ਵਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਅਧਿਆਪਕ, ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ।
ਦਸ਼ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭृਤ੍ਯਰ੍ਥਮੇਕਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਂ ਨृਪਃ
ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ خاطر, ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਮਰ੍ਥੇ ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਯਮੇਕਂ ਤੁ ਦਣ੍ਡਯੇਤ੍
ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ خاطر, ਉਹ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇ।
ਤਥਾ ਸ਼ਤਵਿਸ਼ਾਮਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜਮੇਕਂ ਤੁ ਦਣ੍ਡਯੇਤ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸੌ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛਤਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਾ ਵੈਸ਼੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਮ੍
ਉਸੇ ਸੌ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਈ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ, ਤੇ ਦਸ ਦੇ ਅੱਧੇ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਹੋਵੇ।
ਅਰ੍ਥਂ ਕਲਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥੇ ਨ ਤੁ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗਾਂ ਵਾ ਤੁਰਗਮਨ੍ਯਂ ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣੋ ਦੋषੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਚ ਤਥਾ ਫਲਮ੍
ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ 'ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਏਕਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਥਾਯੁਤਂ ਚ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਦਨ੍ਤਿ ਸਂਤਃ
ਸੰਤ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਇਕ, ਦੋ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਕਾ ਹੋਵੇ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਵਿਧੌ ਨਮਨੇ ਚਕਾਰ੍ਯੇ ਸ਼ੂਸ਼੍ਰੂषਣੇ ऽਪਿ ਚਰਤਾਂ ਸਦृਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਸੇਵਾ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਲੋਕ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਣ।
ਨृਪੋ ਹਨ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਤਤਂ ਦੇਵਾਰ੍ਥੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥਕੇ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮਾਰ ਕਰੇ।
ਆਪਤ੍ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਕੇ ਚਾਪਿ ਹਤ੍ਵਾ ਮੇਧ੍ਯਾਨਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਰ੍ਥੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਵਾ ਪਚਮਾਨੋ ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪਕਾਉਣ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਸਸਰ੍ਜ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਨਾਨੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।