ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣਕ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਸੋ ऽਪਿ ਸਾਰਸ੍ਵਤਾਯ ਚ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸਾਰਸਵਤ ਨੂੰ।
ਸ਼ਰਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਾਯ ਸੋਂऽਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਸ਼ਰਦਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਠ ਨੇ ਅੰਤਰੀਕਸ਼ ਨੂੰ।
ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣਾਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ ਸ ਵੈ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਕृਤਞ੍ਜਯੇ
ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਇਹ ਲਿਆ, ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕ੍ਰਤੰਜਯ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੌਤਮਾਯ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸੋ ऽਪਿ ਨਿਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਃ
ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਇਹ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਨਿਰਯੰਤਰਾ ਨੂੰ।
ਸ ਦਦੌ ਸੋਮਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਸ ਚਾਦਾਤ੍ਤृਣਬਿਨ੍ਦਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸੋਮਸ਼ੁਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੋਮਸ਼ੁਸ਼ਮਾ ਨੇ ਇਹ ਰਣਬਿੰਦੁ ਤੋਂ ਲਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤੇਃ ਪਰਾਸ਼ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਿਦਮ੍
ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾ ਤ੍ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਦਵੈਪਾਯਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਗੁਰੁਣਾਂ ਸਮੁਦਾਤ੍ਦृਤਮ੍
ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍
ਇਹ ਧਨਵੰਤ, ਯਸ਼ਵੰਤ, ਆਯੁ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼ੁਚੌ ਨਾਪਿ ਪਾਪਾਯ ਨਾਪ੍ਯਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤੇ
ਇਹ ਗਲ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨਾਹਿਤਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨਾ ਜੋ ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌਂ ਚ ਨੇਤ੍ਰੇਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਘ੍ਰਾਣਮਾਹੁਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਮ੍
ਅੱਗ ਇਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਇਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਇਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ; ਹਵਾ ਇਸ ਦੀ ਨੱਕ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦ੍ਯੌਰ੍ਮਸ੍ਤਕਾਨਿ ਤ੍ਵਥੋ ਵੈ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵੋਪਨਿषਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਚ੍ਛਮ੍
ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਇਸ ਦੇ ਸਿਰ ਹਨ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਇਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਹਨ।
ਵਰਂ ਵਰਾਣਾਂ ਵਰਦਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਦਿਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਮਸ੍ਯੇ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਣ੍ਡ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੁਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਬਾਣਹਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਦੇਕਮਾਤਃ
ਜਗਤ ਦੀ ਇਕੋ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੰਵਰ, ਇਖ, ਫੰਦਾ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਣ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਤਸ੍ਤृਤੀਯੋ ਵਿਦੁषਾਂ ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਪਰਂ ਮਹਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੀਜੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਸਾਰਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਦਰਸਾਤ੍ਮਕਃ
ਜੋ ਸਭ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼ੈਲਾਰਣ੍ਯਾਪਗਾਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਨਪਦਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਿਸ਼੍ਨੋਦਰਪਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਜੋ ਵਿਅੰਗ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਕਾਞ੍ਚੀਨਗਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਂਚੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਕਰਿਦੋषਧ੍ਨੀਮਪੂਜਯਦਥਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਨੇ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਚਿਰਕਾਲੇਨ ਤਪਸਾ ਤੋषਿਤੋ ऽਭੂਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਵਲਯਪੁਸ੍ਤਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਬਾਹੁਕਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਕੰਵਰ, ਕੰਗਣ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਪੁਰਤੋ ਮੁਨੇਰਮਿਤਤੇਜਸਾ
ਅਸੀਮ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਜੋਤ ਬੇਅੰਤ ਸੀ।
ਵਿਨਯਾਵਨਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਭੂਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋ ऽਸਿ ਭਗਵਨ੍ਨਿਮੇ ਪਾਮਰਜਨ੍ਤਵਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਇਹ ਆਮ ਲੋਕ—