ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਤਥਾਧ੍ਯਾਪਯਤੇ ऽਪਿ ਚ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਯਨ੍ਪृਥਿਵੀਸ਼ਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੇਨੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਭੂਰਿਦ੍ਰਵਿਮਤੇਜਸਾਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪਾਦਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਕ ਪਦ ਹੀ—
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਰਾ ਹ੍ਯਣਨ੍ਤੀਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਤੇਨ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਤ੍ਰਿषੁ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਯੇ ਮਨੁष੍ਯਾ ਅਧੀਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਾਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਰੋਮਕੂਪਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਿੰਨੇ ਰੋਮਕੂਪ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣਕ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਸੋ ऽਪਿ ਸਾਰਸ੍ਵਤਾਯ ਚ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸਾਰਸਵਤ ਨੂੰ।
ਸ਼ਰਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਾਯ ਸੋਂऽਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਸ਼ਰਦਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਠ ਨੇ ਅੰਤਰੀਕਸ਼ ਨੂੰ।
ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣਾਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ ਸ ਵੈ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਕृਤਞ੍ਜਯੇ
ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਇਹ ਲਿਆ, ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕ੍ਰਤੰਜਯ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੌਤਮਾਯ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸੋ ऽਪਿ ਨਿਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਃ
ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਇਹ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਨਿਰਯੰਤਰਾ ਨੂੰ।
ਸ ਦਦੌ ਸੋਮਸ਼ੁष੍ਮਾਯ ਸ ਚਾਦਾਤ੍ਤृਣਬਿਨ੍ਦਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸੋਮਸ਼ੁਸ਼ਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੋਮਸ਼ੁਸ਼ਮਾ ਨੇ ਇਹ ਰਣਬਿੰਦੁ ਤੋਂ ਲਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤੇਃ ਪਰਾਸ਼ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਿਦਮ੍
ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾ ਤ੍ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਦਵੈਪਾਯਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਗੁਰੁਣਾਂ ਸਮੁਦਾਤ੍ਦृਤਮ੍
ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍
ਇਹ ਧਨਵੰਤ, ਯਸ਼ਵੰਤ, ਆਯੁ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼ੁਚੌ ਨਾਪਿ ਪਾਪਾਯ ਨਾਪ੍ਯਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤੇ
ਇਹ ਗਲ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨਾਹਿਤਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨਾ ਜੋ ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌਂ ਚ ਨੇਤ੍ਰੇਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਘ੍ਰਾਣਮਾਹੁਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਮ੍
ਅੱਗ ਇਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਇਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਇਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ; ਹਵਾ ਇਸ ਦੀ ਨੱਕ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦ੍ਯੌਰ੍ਮਸ੍ਤਕਾਨਿ ਤ੍ਵਥੋ ਵੈ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵੋਪਨਿषਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਚ੍ਛਮ੍
ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਇਸ ਦੇ ਸਿਰ ਹਨ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਇਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਹਨ।
ਵਰਂ ਵਰਾਣਾਂ ਵਰਦਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਦਿਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਮਸ੍ਯੇ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਣ੍ਡ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੁਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਬਾਣਹਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਦੇਕਮਾਤਃ
ਜਗਤ ਦੀ ਇਕੋ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੰਵਰ, ਇਖ, ਫੰਦਾ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਣ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਤਸ੍ਤृਤੀਯੋ ਵਿਦੁषਾਂ ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਪਰਂ ਮਹਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੀਜੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਸਾਰਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਦਰਸਾਤ੍ਮਕਃ
ਜੋ ਸਭ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੂਪ ਹੈ।