ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਯਤਂ ਤੁ ਸ਼੍ਵਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯੇ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਵਾਸਿਨਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦਾਰੁਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਤਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤਪਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਠੰਢਾ ਨਰਕ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤਪੋ ਨਾਮਕ ਨਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੇਰਧਸ੍ਤਾਤ੍ਸਪ੍ਤੈਵ ਨਰਕਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰੌਰਵਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰੌਰਵ ਏਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਮਹਾਰੌਰਵ।
ਤृਤੀਯਃ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਹਿਰ੍ਵਿਵਿਧਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਤੀਜਾ ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਰਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਲੋਹਃ षष੍ਠਃ ਸ੍ਮृਤਸ੍ਤੇषਾਮਵਿਧੇਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਃ
ਛੇਵਾਂ ਨਰਕ ਲੋਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਅਵੀਚੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਦਾਰੁਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਤਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤਪੋ ऽਧਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਠੰਢਾ ਨਰਕ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਤਪੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਭ੍ਰਮਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਦਾ ਸ੍ਮृਤਃ
ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਟਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਭਟਕਣਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣੋ ਲੋਹਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸ਼੍ਰਯਣਾਚ੍ਚ ਸਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਹਾ ਨਰਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਵਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੀਡਾਬਨ੍ਧਵਧਾਸਂਗਾਦਪ੍ਰਤੀਕਾਰਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉੱਥੇ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੇ ਮਾਰਕੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਦੁਃਖੋਤ੍ਕਰ੍षਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ ਕੂਟਾਗਾਰਪ੍ਰ ਮਾਣੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਕਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਲੋਹੇ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਃਖਪ੍ਰਕਰ੍षਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੁਃਖਪ੍ਰਕਰ੍षਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਨੁਭੂਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਮੁੜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਰਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਚਾਧਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹਨ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਪਭੋਗਾਰ੍ਥਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰੌਪਪਤ੍ਤਿਕਕਰ੍ਮਤਃ
ਭੋਗ ਲਈ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੁਸਾਰ।
ਨਾਰਕਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਯਧੇਮੁਖਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਕ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮਧੋਭਾਵੋ ਲੋਕਾਲੋਕੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਅਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਪੁਨਰ੍ਵਾਯੁਂਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁਕਾਰਿਆ।
ਸਂਸਾਰੇ ਸਂਸਰਨ੍ਤੀਹ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਜੀਵ ਫਿਰਦੇ ਹਨ,
ऋषੀਣਾਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਵੈ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਤੁਮਤੋ ਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਓ, ਪਰ ਅੰਤ ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂਜ੍ਞਿਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਕृਮਯਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸਂਸੇਕਾਦ੍ਯੇषੁ ਸਂਭਵਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੀੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਜਿੰਨੇ ਗਿੱਲੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਔਦਕਾ ਜਨ੍ਤਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍ਤਨ੍ਨਿਧਾਰ੍ਯਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਜਲਚਰ ਜੀਵ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਜਾਣ ਲਵੋ।
ਵਿਹਙ੍ਗਮਾਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਲੌਕਿਕਾਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ।
ਪਸ਼ਵਸ੍ਤਤ੍ਸਮਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਲੌਕਿਕਾਸ੍ਤੁ ਚਤੁष੍ਪਦਾਃ
ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਣੋ, ਅਤੇ ਚੌਪਾਇਆ ਸੰਸਾਰੀ ਜੀਵ।
ਦ੍ਵਿਪਦਾਸ੍ਤਤ੍ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਂਮਿਤਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਪੁਨਃ
ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਉਹਨਾਂ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹਨ।
ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਤਮੋ ਭਾਗੋ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਣਾਂ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।