ਰਙ੍ਗੋਪਜੀਵਕੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ਼ਾਕਨਿਰ੍ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਚ-ਰੰਗ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪੋ ਮਾਸਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚ ਪਸ਼ੁਘਾਤਕਃ
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ, ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਕਾਰਸ਼੍ਚ ਮੂਚੀ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰਘਾਤਕਃ
ਜੋ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਿष੍ਟਂ ਭੋਕ੍ਤੁਮਥ ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵਞ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮृषਾਵਾਦੀ ਨਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਕੋ ऽਸ਼ੁਭਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਗਲਤ ਬੋਲ ਕੇ ਚੀਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਧੁਗ੍ਰਾਹਾਭਿਹਨ੍ਤਾਰੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈਤਗ੍ਣੀਂ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਛੱਤੇ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੋਧਨਾ ਦੁਃਖਦਾ ਯੇ ਚ ਕੁਹਕਾਃ ਕृष੍ਣਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ—
ਕਰ੍ਤ੍ਤਨषੁ ਵਿਕृਤ੍ਯਨ੍ਤ ਮृਗਵ੍ਯਾਧਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼ਬਲੈਰਯਸ੍ਤੁਡਸ਼੍ਵ ਵਾਯਸੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਚੋਚ ਵਾਲੇ ਕਾਂ ਅਤੇ ਕੁੱਤੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਨ੍ਤੇ ਯੇ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਨ ਜਾਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀਰਜ ਛੱਡਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਯਤਂ ਤੁ ਸ਼੍ਵਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯੇ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਵਾਸਿਨਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦਾਰੁਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਤਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤਪਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਠੰਢਾ ਨਰਕ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤਪੋ ਨਾਮਕ ਨਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੇਰਧਸ੍ਤਾਤ੍ਸਪ੍ਤੈਵ ਨਰਕਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰੌਰਵਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰੌਰਵ ਏਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਮਹਾਰੌਰਵ।
ਤृਤੀਯਃ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਹਿਰ੍ਵਿਵਿਧਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਤੀਜਾ ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਰਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਲੋਹਃ षष੍ਠਃ ਸ੍ਮृਤਸ੍ਤੇषਾਮਵਿਧੇਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਃ
ਛੇਵਾਂ ਨਰਕ ਲੋਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਅਵੀਚੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਦਾਰੁਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਤਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤਪੋ ऽਧਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਠੰਢਾ ਨਰਕ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਤਪੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਭ੍ਰਮਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਦਾ ਸ੍ਮृਤਃ
ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਟਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਭਟਕਣਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣੋ ਲੋਹਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸ਼੍ਰਯਣਾਚ੍ਚ ਸਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਹਾ ਨਰਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਵਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੀਡਾਬਨ੍ਧਵਧਾਸਂਗਾਦਪ੍ਰਤੀਕਾਰਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉੱਥੇ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੇ ਮਾਰਕੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਦੁਃਖੋਤ੍ਕਰ੍षਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ ਕੂਟਾਗਾਰਪ੍ਰ ਮਾਣੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਕਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਲੋਹੇ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਃਖਪ੍ਰਕਰ੍षਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੁਃਖਪ੍ਰਕਰ੍षਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਨੁਭੂਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਮੁੜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਰਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਚਾਧਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹਨ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਪਭੋਗਾਰ੍ਥਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰੌਪਪਤ੍ਤਿਕਕਰ੍ਮਤਃ
ਭੋਗ ਲਈ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੁਸਾਰ।
ਨਾਰਕਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਯਧੇਮੁਖਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਕ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮਧੋਭਾਵੋ ਲੋਕਾਲੋਕੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਅਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਪੁਨਰ੍ਵਾਯੁਂਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁਕਾਰਿਆ।