ਸਾਧ੍ਵੀਵਿਕ੍ਰਯਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਯਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਂ ਵਿਕ੍ਰੀਣਤੇਯੇ ਚ ਵੇਦਂ ਵੈ ਦੂषਯਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਵੇਦ ਵੇਚਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵੇਦ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਗਮ੍ਯਗਾਮੀ ਚ ਨਰੋ ਨਰਕਂ ਸ਼ਬਲਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਬਲ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰਿष੍ਟਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਕੀਡਲੋਹਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਂ ਦੂषਯਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਕृਮਿਭਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਰਤਨ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਾਲਾਭਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧੇ ਨਰਕੇ ਗਤਃ
ਜੋ ਲਾਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਦਬੂਦਾਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਰਾਮੇ ऽਪ੍ਯਗ੍ਨਿਦਾਤਾ ਯਃ ਪਤਤੇ ਸ ਵਿਸ਼ਂਸਨਿ
ਬਾਗ ਵਿਚ ਵੀ ਜੇਹੜਾ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰ੍ਜੀਵਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਨਰੋ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਧੋਮੁਖਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਾਰੇ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸੁਰਾਂ ਚ ਲਵਣਂ ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਂ ਗਨ੍ਧਂ ਰਸਂ ਤਿਲਾਨ੍ ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਵਿਕ੍ਰੀਣਨ੍ਘੋਰੇ ਪੂਯਵਹੇ ਪਤੇਤ੍
ਜੋ ਦੁੱਧ, ਸ਼ਰਾਬ, ਨਮਕ, ਲਾਖ, ਸੁਗੰਧ, ਰਸ, ਤਿਲ ਤੇ ਹੋਰ ਐਸੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੀੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚ ਮृਗਾਞ੍ਛਾਗਾਨ੍ਸੋ ऽਪ੍ਯੇਨਂ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ, ਹਿਰਣਾਂ ਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਙ੍ਗੋਪਜੀਵਕੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ਼ਾਕਨਿਰ੍ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਚ-ਰੰਗ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪੋ ਮਾਸਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚ ਪਸ਼ੁਘਾਤਕਃ
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ, ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਕਾਰਸ਼੍ਚ ਮੂਚੀ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰਘਾਤਕਃ
ਜੋ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਿष੍ਟਂ ਭੋਕ੍ਤੁਮਥ ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵਞ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮृषਾਵਾਦੀ ਨਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਕੋ ऽਸ਼ੁਭਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਗਲਤ ਬੋਲ ਕੇ ਚੀਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਧੁਗ੍ਰਾਹਾਭਿਹਨ੍ਤਾਰੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈਤਗ੍ਣੀਂ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਛੱਤੇ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੋਧਨਾ ਦੁਃਖਦਾ ਯੇ ਚ ਕੁਹਕਾਃ ਕृष੍ਣਗਾਮਿਨਃ
ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ—
ਕਰ੍ਤ੍ਤਨषੁ ਵਿਕृਤ੍ਯਨ੍ਤ ਮृਗਵ੍ਯਾਧਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼ਬਲੈਰਯਸ੍ਤੁਡਸ਼੍ਵ ਵਾਯਸੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਚੋਚ ਵਾਲੇ ਕਾਂ ਅਤੇ ਕੁੱਤੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਨ੍ਤੇ ਯੇ ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਨ ਜਾਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀਰਜ ਛੱਡਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਯਤਂ ਤੁ ਸ਼੍ਵਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯੇ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਵਾਸਿਨਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦਾਰੁਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਤਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤਪਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਠੰਢਾ ਨਰਕ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤਪੋ ਨਾਮਕ ਨਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੇਰਧਸ੍ਤਾਤ੍ਸਪ੍ਤੈਵ ਨਰਕਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰੌਰਵਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰੌਰਵ ਏਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਮਹਾਰੌਰਵ।
ਤृਤੀਯਃ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਹਿਰ੍ਵਿਵਿਧਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਤੀਜਾ ਕਾਲਸੂਤਰ ਨਰਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਲੋਹਃ षष੍ਠਃ ਸ੍ਮृਤਸ੍ਤੇषਾਮਵਿਧੇਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਃ
ਛੇਵਾਂ ਨਰਕ ਲੋਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਅਵੀਚੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਦਾਰੁਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਤਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤਪੋ ऽਧਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਠੰਢਾ ਨਰਕ ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਤਪੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਭ੍ਰਮਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਦਾ ਸ੍ਮृਤਃ
ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਟਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਭਟਕਣਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣੋ ਲੋਹਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸ਼੍ਰਯਣਾਚ੍ਚ ਸਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਹਾ ਨਰਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਵਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।