ਨਮੋ ਰਜਸ੍ਤਮਃਸਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰਿਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ
ਸਵੈ-ਭੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰਜ, ਤਮ ਅਤੇ ਸਤਵ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਜੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੇਣ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇਨ ਗੁਣਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਭੁਂਭੂਤਭਵਿष੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਸ੍ਯ ਚ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸੇਵ੍ਯਂ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਸਰਕਾਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਵਿਂਸ਼ਕਃ ਪੁਨਸ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਾਭਾਵਾਰ੍ਥਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ, ਕਰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਨੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਅਸृਜਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜੜ ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਰਚੇ।
ਪੁਰਾਣਾਖ੍ਯਾਨਜਿਜ੍ਞਾਸੁਰ੍ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਪੁਰਾਣਕਥਾਵਾਂ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪੌਤ੍ਰਮਧ੍ਯਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਾਸ਼ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਧ੍ਯਾਪਿਤਵਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਵੈਪਾਯਨ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਦੀਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਿੱਤਾ।
ਲੋਕਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਧਾਨਾਰ੍ਥਂ ਪਞ੍ਚਭ੍ਯਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਤੱਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੋਕੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਜੈਮਿਨਿਞ੍ਚ ਸੁਮਨ੍ਤੁਂ ਚ ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨਮੇਵਚ
ਜੈਮੀਨੀ, ਸੁਮੰਤੁ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੂੰ।
ਸੂਤਮਦ੍ਭੁਤਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵਿਨੀਤਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਸ਼੍ਰੁਚਿਮ੍
ਸੂਤ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਅਜੋਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਿਮਰ, ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ऋषਿਣਾ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਃ ਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਧਰਮੀ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉੱਚ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ।
ਸਤ੍ਰੇ ਸਵਿਤਤੇ ਯਤ੍ਰ ਯਜਮਾਨਾਨृषੀਞ੍ਸ਼ੁਚੀਨ੍
ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ।
ਵਿਧਾਨਤੋ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾਤਿਜਗਾਮ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸੁਮਨਸਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰ ਗਈ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਰਾਜਾਜ੍ਞਾਮਭਿਗਮ੍ਯ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਸਦਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਸਭਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛੇ ਹੋਏ ਆਸਨ 'ਤੇ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਨਯਸ੍ਥਾਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ,
ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਇਤ੍ਯੂਚੁਃ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ:
ਪਸ਼੍ਯਾਮ ਧੀਮਨ੍ਨਤ੍ਰਸ੍ਥਾਃ ਸੁਬ੍ਰਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
‘ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।’
ਭਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਸੂਤ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਸੂਤ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਆਸ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ।
ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਤਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਪृਚ੍ਚਤਾਂ ਨਃ ਸਦਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛੀਏ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਾਂ ਤੁ ਏਤਵ੍ਦ੍ਯਾਸਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜੋ ਤੂੰ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਪਰਮਾਪ੍ਰਾਕ੍ਜ੍ਞੋ ਵਿਨੀਤੋਤ੍ਤਰ ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੱਸਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਸ਼ੂषਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਹੈ।