ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਚੱਕਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਹੈ। ਇਸ ਕਲਪ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝੋ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕਲਪ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਨਲੋਕ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਚੱਕਰ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਸੰਧੀ ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਕਲਪਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ। ਇੱਕ ਕਲਪ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਅਰਧ-ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕਲਪ, ਜੋ ਅੱਜ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਕੋਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਰ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਸੈੱਟ, ਮਨਵੰਤਰਾ ਸਮੇਤ, ਹੋਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਠਾਈ ਕਰੋੜ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਵਾਨ ਜੀਵ ਸਨ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਬਾਨਵੇ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਵੀ ਸਨ। ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, 'ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵ' ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਮਰ ਜੀਵ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ—ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੇਵਤਾ—ਸਭ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਲਯ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਘੜੀ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਏ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ, ਜਦੋਂ ਕਲਪ ਦਾ ਅੰਤ ਆਇਆ, ਪ੍ਰਲਯ ਦੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਮਹਾਰਲੋਕ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਸਭ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਨਲੋਕ ਵੱਲ ਲੈ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਲੰਘ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਨਲੋਕ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ, ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਪ-ਮਾਪ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਉਪਕਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਦਰਤੀ ਉਪਕਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਧੀਕਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਰਮ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੁਕਤ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁੜ, ਅਸਤਿਤਵ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਜਵਾਲਾਂ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਰਵ, ਹੋਰ, ਪਿਸਾਚ, ਮਨੁੱਖ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ—ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ, ਫਿਰ, ਉਹ ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।