ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦੱਸ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਦੱਖ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਸੰਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਖ ਨੇ ਮਨੋਂ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਦੱਖ ਨੇ ਸੱਤੀਵੀਂ (27) ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚਲਚਲਾਊ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਛੇਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪੰਛੀ, ਗਾਂ, ਸੱਪ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿਕ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਰਚਨਾ ਇੱਛਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੱਖ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?" ਅਤੇ "ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰਵਸ਼ੁਰਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ?" ਇੱਥੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਵਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਉਹ ਮੁੜ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਿਆਣੇ ਉਥੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ। austerity (ਤਪੱਸਿਆ) ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਣੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਛੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ (ਦਵਿਜ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ)। ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾ ਵੱਧ ਹਨ, ਨਾ ਘੱਟ, ਜਿੰਨੀ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਵੈਰ ਹੋ ਕੇ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਉਹੀ ਗੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵੀ। ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ, ਇਹ ਅੱਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ। ਸਾਧਿਆ, ਵਾਸੂ, ਵਿਸ਼ਵੇ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਹਨ। ਇਸ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਹੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰੀਚੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਮਈ ਸਮਝੋ। ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ—ਇਹ ਪਿਛਲੇ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁਰੰਦਰ (ਇੰਦਰ)—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯਜਨਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਮ ਆਦਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ "ਭੂ:" ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭੂਲੋਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭੂਲੋਕ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਸ਼ਬਦ "ਭੁਵ:" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ। "ਭਵਨਾ" (ਹੋਣਾ) ਤੋਂ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਭੁਵਰਲੋਕ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੂਜਾ ਲੋਕ ਬਣਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਚਾਰਿਆ। ਜੋ ਅਜੇ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ "ਭਵਿਆ" ਸ਼ਬਦ ਭਵਿੱਖ ਵਾਸਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਭੂ:" ਧਰਤੀ ਹੈ, "ਭੁਵ:" ਆਕਾਸ਼ (ਵਾਤਾਵਰਨ) ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਚਾਰਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।