ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੋਏ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪ੍ਰਥੂ ਦੇ ਦੋ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਅਸਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ, ਜਨਮ ਲਏ। ਹਵਿਰਧਾਨ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਧੀ ਧਿਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਬਣੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ (ਘਾਸ) ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਵਰਣਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਰੁੱਖ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ ਵਧਦੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜੀਵ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਹ੍ਰਾਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਹਵਾ ਚਲਣੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਵਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਡੰਗੇ ਬਚੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਸਲ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ। ਫਿਰ, ਰੁੱਖ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ; ਅੱਗ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਜਨਾਨੀ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਡਕਸ਼ ਜਨਮ ਲੈਗਾ। ਡਕਸ਼, ਜੋ ਅਗਨੀ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਕੇ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਧਰਮਪੂਰਕ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦਸ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜਨਮ ਲੈਗਾ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਡਕਸ਼ ਨੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਸੰਭੋਗ ਰਾਹੀਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਰਚਨਾ ਕਰਕੇ, ਡਕਸ਼ ਨੇ ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਸਤਾਈ (27) ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚਲ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਦੋ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਦੋ ਹੀ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁਗ ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਛੇਵਾਂ ਮੰਵਤਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪੰਛੀ, ਗਾਂ, ਸੱਪ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਇੱਛਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਡਕਸ਼ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼੍ਰਵਸੁਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ? ਇੱਥੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਰੋਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਥੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਤਪਸਿਆ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬਣੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਛੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਮੰਵਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹਨ। ਇਹ ਰਚਨਾਵਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਘੱਟ ਹਨ ਨਾ ਵੱਧ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਗੁਣ ਨਿਰਵੈਰਤਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵਿਰਲਾ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਵਰਣਨ ਸੁਣੋ।