ਇਹ ਘਟਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧਿਆ ਗਿਆ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਛੜੇ, ਦੁੱਧਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ। ਫਿਰ, ਸਵਾਯੰਭੁਵ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਮ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰਾ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਉੱਤਮਾ, ਜੋ ਦੇਵਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ। ਫਿਰ ਪੰਜਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਤਾਮਸਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਚਾਰਿਸ਼ਟ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰਾ ਆਉਣ ‘ਤੇ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਦਾ ਯੁਗ ਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਮ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੋ। ਫਿਰ, ਪෘਥੂ ਦੇ ਦੋ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਵਿਰਧਾਨ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਧੀ ਧਿਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉਜਲੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦੂਬ (ਕੁਸ਼ਾ) ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ਼ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਵਰਣਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਸੀ, ਰੁੱਖ ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਵਧ ਗਏ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਘਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਹਵਾ ਚੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤੇ। ਹਵਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਲਗਭਗ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਹੀ ਟਾਹਣੀਆਂ ਬਚੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਲਈ ਅਸਲ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰੁੱਖ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਇਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਔਰਤ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਡਕਸ਼ਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਏਗਾ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਏਗਾ। ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਰੋਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦਸ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਡਕਸ਼ਾ ਨੇ ਮਨੋਂ ਦੁਆਰਾ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੰਯੋਗ ਰਾਹੀਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੋਂ ਦੁਆਰਾ, ਫਿਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਤਾਈ (27) ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ, ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਤੇ ਦੋ-ਦੋ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਛੇਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪੰਛੀ, ਗਾਂ, ਸੱਪ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਚਨਾ ਇੱਛਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਡਕਸ਼ਾ ਦਾ ਮੂਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦਰਜਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?