ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਹਾਲਾਤ ਬਣੇ, ਮਾਗਧਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਮਾਗਧਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਭਰ ਆਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਮਾਗਧਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਥੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੀ ਹਵਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜੋ ਯੋਧਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੀਚ ਜਨਮ ਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਰਥੀ ਦੀ ਮੱਧਮ ਧਰਮ ਹੈ—ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤੋਂ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਵਾਹ। ਪ੍ਰਥੁ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਥੇ ਬੁਲਾਏ ਗਏ। ਇਹ ਕਰਮ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਜਾ ਯੋਗ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਸੂਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ? ਚਮਕਦੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਰਮਵਾਨ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਇਹ ਕਰਮ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ। ਆਖਰੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਥੁ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਰਥੀਆਂ ਤੇ ਮਾਗਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਲੋਕ ਵੈਣਯਾ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਉਹ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵੈਣਯਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਗਾਂ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਗਈ। ਉਹ, ਵੈਣਯਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਤੀਖੇ, ਚਮਕਦੇ ਬਾਣਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਉਜਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਓਹ ਆਖਰਕਾਰ ਵੈਣਯਾ ਕੋਲ ਆ ਗਈ। ਉਹ ਵੈਣਯਾ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ: "ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ।" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਹੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਤੁਸੀਂ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।" "ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਅਪਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਉਪਰਾਲਾ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਂਗੀਂ; ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ।" "ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।" ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਦਬਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਇੱਕ ਜਾਂ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਪਾਪ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਜੀਵ ਧਰਮਵਾਨ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਨਾ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਦੂਜਾ ਦੋਸ਼।" "ਜੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬੋਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ—" "ਇੱਥੇ ਟਿਕ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਕਰ।" "ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰਖ; ਤੂੰ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਹਲਾਉਣ ਨਾਲ ਦੂਧ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ," "ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਣਯਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਵਧ ਗਏ।" "ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਲਈ ਸਮਤਲ ਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਹੋ ਗਈ।" "ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਜਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਹੋਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਥੁ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਵਾਤਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਕਥਾ, ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।